Follow by Email

zaterdag 24 november 2012

NOORD-INDIA: een gebied vol uitersten (deel 1)



Tijdens een rondreis, die we maakten van 2 t/m 22 november door Noord-India, vielen we van de ene verbazing in de andere. Je ziet imposante gebouwen, maar ook schrijnende armoede. Er is vaak een nauwelijks te beschrijven verkeerschaos, maar je kan ook te maken krijgen met de serene stilte in bedevaartplaatsen.

In een paar blogs wil ik proberen enkele indrukken over te brengen.



In Agra hebben we de Taj Mahal bezocht, een mausoleum dat grootmogol Sjah Jahan 
voor zijn overleden vrouw Mumtaz Mahal heeft laten bouwen in de periode 1632-1648.
Het mausoleum behoort tot de architectonische wereldwonderen. Vooral de symmetrie is verbluffend.
In een heel klein plaatsje, Orchha geheten, stonden enkele goed geconserveerde tempels, waarvan je hierboven een voorbeeld ziet. 
Er was een kolonie gieren in gevestigd, waarover meer in een latere blog.
Een zeer bijzonder tempelcomplex is te vinden in Khajuraho in Madhya Pradesh.
Wat maakt het zo bijzonder?
De tempels zijn van boven tot onder gedecoreerd met onder andere erotische afbeeldingen.
Het complex dateert van 950-1050 na Chr. en is nog in zeer goede staat.



Wat in de Kama Sutra te vinden is wordt hier met beelden duidelijk gemaakt: er is wel wat lenigheid en lichaamsbeheersing voor nodig om iedere actie tot een goed eind te brengen.





Behalve de erotische (hoog)standjes zijn er ook veel afbeeldingen van gracieuze vrouwen, goden en godinnen










Er zijn ook andere afbeeldingen, zoals van een leeuw die  een menselijke gedaante liefkoost. Olifanten worden eveneens veelvuldig afgebeeld.




Het is opmerkelijk dat beeldhouwers er rond het jaar 1000 geen moeite mee hadden gewaagde scènes zeer realistisch af te beelden.








Divali is een feest dat voor Hindoes zeer belangrijk is. Men viert de overwinning van het licht op de duisternis. 's Avonds is er vuurwerk, 's  morgens vroeg opnieuw als het weer licht wordt.

Divali is een vrolijk Hindoefeest, het feest van de duizend lichtjes. Divali is gewijd aan Maha Lakshmi, de godin van het licht, de voorspoed, het geluk, het succes, de wijsheid en de welvaart. Het lichtfeest. Na Divali gaan veel hindoes op bedevaart, bij voorkeur naar de heilige rivier de Ganges. Men neemt daar een religieus bad: een Ganga-nahan.




Er worden veel bloemen en slingers verkocht.


Huizen worden grondig schoongemaakt en vaak ook nog geschilderd.
Zelfs de hoorns van runderen worden gekleurd, en af en toe ook hun lichamen.










Zelfs op een hoop koeienmest worden decoraties aangebracht.
Bovenop wordt een klein schaaltje met geklaarde boter gezet met een lont erin, die vervolgens wordt aangestoken.






Er wordt uitbundig gefeest. Wij zagen in Khajuraho groepen uit verschillende  dorpjes dansen uitvoeren.
Bij de afbeelding rechts droeg iedere danser een bundel pauwenveren.




In andere gevallen werden er dansen door stokvechters uitgevoerd, ritmisch begeleid door enkele muzikanten.









Na afloop ging iedereen weer tevreden naar huis.


We zijn naar de drie heilige steden van de Hindoes - Rishikesh, Haridwar en Varanasi - geweest, alle drie gelegen aan de Ganges.

Iedere Hindoe moet proberen minstens een keer in zijn leven een bedevaartstocht naar de Ganges te maken.



De mensen baden erin, dompelen zich erin onder en drinken zelfs het water.

In Haridwar - waar de twee foto's gemaakt zijn - is het water nog glashelder. Gangeswater wordt er zelfs in tankjes verkocht.







Tempeltjes zie je op veel plaatsen.
Deze staat in Rishikesh, ten noorden van Haridwar.











 


Rishikesh vond ik het meest serene plaatsje van de heilige steden. Bijzondere beelden, maar ook bijzondere mensen.









Deze man nam een bad in de Ganges volgens een bepaald ritueel.





Je ziet er veel mensen die met bijna niets genoegen nemen. Eén maaltijd per dag vinden ze vaak al genoeg. Hun hele leven is uitsluitend gericht op de beleving van hun godsdienst.
Deze man druk zijn handen tegen elkaar, waarbij de handpalmen elkaar moeten gaan raken. 
Het is het gebaar dat "namaste" (gegroet) betekent.







Tijdens een ceremonie aan de oever van de Ganges in Rishikesh keken we uit op een beeld van de god Shiva.






Een bijzonder beeld was het beeld van de god Hanuman, de apengod.
Het luikje in de borstkas ging regelmatig open en dicht.








Aan het eind van onze reis kwamen we in Varanasi aan. In deze voor de Hindoes heilige stad worden Hindoes gecremeerd waarna de as over de rivier wordt uitgestrooid.

Niet iedereen mag worden gecremeerd, bijvoorbeeld zwangere vrouwen, leprapatiënten en mensen die een slangenbeet hebben opgelopen.


Op de foto is te zien dat een lichaam naar een boot wordt gedragen.






Het lichaam wordt gewikkeld in doeken en op een zware platte steen gelegd. Er wordt een touw vastgemaakt aan het lichaam en de steen.


Men vaart een stukje de Ganges op en gooit vervolgens de steen met het lichaam overboord.












De meeste lichamen, aangevoerd uit heel India, worden gecremeerd.

We hebben op een gegeven moment zes brandende brandstapels gezien

We zagen er twee keer een been uit vallen, dat vervolgens weer op de stapel werd gelegd.

Het blijft een vreemd gezicht om twee voeten uit een brandende houtstapel te zien steken.




 
Je ziet bij de ghats, zoals de trappen genoemd worden die naar de Ganges leiden, bijzondere mensen.






We zijn 's morgens vroeg voor zonsopkomst een boottocht gaan maken. Veel Hindoes reinigen zich voor zonsopkomst.





De ghats werden net voldoende verlicht om foto's te kunnen maken, met de meest gevoelige instellingen van de camera.





Bij de opkomende zon werd er steeds meer zichtbaar.

Ik was wel verbaasd over het grote aantal boten met toeschouwers. Ik kreeg er een wat ongemakkelijk gevoel bij. Wordt het te commercieel? Is het niet gênant om badende mensen te bekijken?
Het schijnt dat de Hindoes zich hier niets van  aantrekken, het gaat hen om iets veel belangrijkers.



De verbrandingen gaan meestal 24 uur per dag door.

De as wordt verzameld en in manden naar de rivier gebracht. De inhoud wordt in een andere mand overgedaan, waarna gezeefd wordt om bijvoorbeeld sieraden eruit te halen. De as wordt in de rivier gestrooid.

Het bizarre was wel dat zo'n 100 meter verder mensen kleren stonden te wassen in de rivier.






Nadat mensen zich ritueel gereinigd hebben en een bad hebben genomen laten zij vaak een soort bootje te water met een klein olielampje erin, als een soort offerande.














Deze foto is wat eerder op de ochtend gemaakt toen de zon nog niet op was.








Langs de oever worden kleding,  lakens en handdoeken gewassen.

De natte textiel wordt met een flinke klap op platte stenen droog geslagen.

Daarna legt men de kleding op de ghats om ze te laten drogen.


Ook al is het water hier troebel, er leeft wel vis in.

Jezelf wassen aan de oevers is hier heel normaal, zoals te zien is.

Mensen drinken zelfs rivierwater. Hoe is het mogelijk dat ze er niet ziek van worden?




Tja, het is een lang verhaal geworden. Je doet zo veel indrukken op. 
Het wordt nog veel moeilijker om uit alle foto's de mooiste te selecteren. 
Ik wil nog een tweede blog aan de algemene indruk van het land wijden. 
Daarna volgen nog twee blogs waarin de natuur aan bod komt.

Tip: vanaf zondag 2 december is er om 20.25 uur op Ned2 een documentaire "Van Bihar tot Bangalore" van Jelle Brandt Corstius, waarin gedeelten van ons reisgebied te zien zijn.

Wordt vervolgd.





9 opmerkingen:

  1. Nou Kees, dat was vast een onvergetelijke reis.
    Je hebt je vast verbaasd over de cutuur die zoveel anders is dan de onze.
    Mooie uitleg en foto`s was leuk om met je mee te kijken,

    groetjes Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kees hier kom je toch met een ander gevoel vandaan als dat je er heen ging. zoveel arme mensen en zoveel beelden en hele dure gebouwen. het is niet te vergelijken.maar om te zien is het meeste prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha Kees, welkom terug. Ik miste je al op de blogs. Wat een bijzondere reis heb je gemaakt, wat een land,
    mooi, onbegrijpelijk, anders, kleurrijk. Ik kan mij goed voorstellen dat deze reis diepe indrukken op je heeft achter gelaten.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hai Kees,

    Aan de woorden op je laatste blog had ik al het gevoel dat je op reis zou gaan.
    Dit zijn wel de trips naar een andere wereld.
    Nu komt ook mooi al je opgedane kennis vwb camerainstellingen van pas, want je foto's zijn werkelijk prachtig.
    Een groot compliment voor de scherpte in de beelden en de manier van vereeuwigen.
    Zo zijn het niet zomaar vakantiekiekjes, maar echte foto's.

    Groet,
    René

    PS: Naar mijn idee staat de foto van de Taj Mahal een heel klein iniminie stukkie scheef. Prachtig standpunt trouwens op die foto.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een cultuurbeleving. Een blog vol indrukken van een groot land. Prachtige serie is het geworden.

    gr Frans

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een indrukwekkende reis. Wij hadden deze zomer ook ingeschreven voor deze bestemming, maar door te weinig deelnemers ging hij niet door. Mooi om er nu van jou foto's van te zien. Jullie hebben het wel getroffen dat er een festival was, dat geeft zo'n reis nog net wat extra's. Al die feestelijkheden en mooi aangeklede mensen.
    Laat deel 2 maar komen :)
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hallo Cees,
    wat een indrukwekkende serie!
    Niet alleen je zeer fraaie fotowerk maakt indruk, maar ook alle boeiende informatie die je er bij weet te vertellen, dat maakt je beeldverhaal zeer compleet.
    Ik heb met bewondering/verwondering gelezen en gekeken.
    Groet Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Beautiful pictures. You took me on a great trip with your pictures. Very interesting. Thanks for sharing

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Great series! Such a interesting and fascinating country to travel in.

    BeantwoordenVerwijderen