Follow by Email

zaterdag 12 november 2016

Elephant Sands

Zij keek naar mij, ik keek naar haar.
Zij stond hooguit 3 m bij mij vandaan.
Ik stond in het toiletgebouw, zij er net buiten.
Zij had dorst, ik ook.
Mijn tong plakte aan mijn gehemelte, mijn lippen kreeg ik nauwelijks van elkaar.
Het was dan ook meer dan 40 °C.

Maar laat ik bij het begin beginnen.
We kwamen op onze rondreis aan in Elephant Sands, vlak bij Nata (Botswana).
Verbaasd en enthousiast zagen we  vanaf het terras van het restaurant een aantal dorstige olifanten bij de nagenoeg drooggevallen poel. Elephant Sands staat erom bekend dat vooral olifanten daar komen drinken uit een natuurlijke poel. Het water was nu bijna op. 
Op gezette tijden wordt er water in de poel gelaten, zodat de olifanten blijven komen. 
Ze zijn niet alleen de topattractie, het water is ook van levensbelang voor de olifanten.
Zij kibbelden onderling, trompetterden af en toe luid, of joegen elkaar weg.
Met hun slagtanden porden ze elkaar, vooral als ze vonden dat een ander plaats moest maken.
Wij gingen op een stoeltje op het terras zitten, de olifanten slechts een paar meter bij ons vandaan.
Indrukwekkend, wat een imposante dieren.
Je voelt je in hun nabijheid heel nietig.
Bovendien kan je je goed voorstellen hoe je je zal voelen als zo'n gevaarte met zo'n 50 km per uur op je af komt denderen.
Als ze klaar waren met drinken liepen ze tussen de tenthuisjes op palen weg.
Wij hebben overnacht in een dergelijk huisje.
Hier stonden ze wat verder weg, maar ze konden bij wijze van spreken met hun slurf in je nek kietelen als ze dat wilden.
Dit beeld geeft wel een aardige indruk van de afstand tussen de  olifant en het muurtje waarop ik zat.
Deze olifant was een boef.  Hij had niet lang voordat wij kwamen een waterleidingbuis gesloopt. 
Zo had hij een poel voor zichzelf gemaakt.  Natuurlijk kwamen daar ook andere olifanten op af.
Een medewerker, vergezeld door zijn herdershond, joeg die olifanten op zijn quad weg. De olifanten kwamen echter steeds weer terug, waarna het wegjagen opnieuw begon. Dit herhaalde zich een aantal keren. Voor mij was het slapstick van de bovenste plank.
De olifanten kregen uiteindelijk toch de kans hun dorst te lessen. Hier lopen ze tevreden van de kapotte waterleiding weg.
De herdershond zocht na het verjagen van de olifanten verkoeling in het zwembad.
Vroeger kwamen de olifanten zelfs hier drinken, zoals op de website van Elephant Sands is te zien.
Hier staat een olifant voor het toiletgebouw van de camping. Er zat een lek in de watertank op het dak. Telkens als er iemand ging douchen stroomde er water over het dak omlaag en vormde een plas op de grond. Daar kwamen natuurlijk olifanten op af.
Om ons tenthuisje te bereiken moesten wij eerst naar het toiletgebouw lopen.
Je moest dan goed uitkijken of er geen olifanten in de buurt waren, zoals bijvoorbeeld deze  olifant die vlakbij onze safaritruck stond.
En daar sta je dan in het toiletgebouw naar buiten te kijken, oog in oog met de olifanten.
Wel lief zoals de linker olifant  zijn kleinere buur wat water geeft.
Zij gingen er soms zelfs voor door de knieën.
Zo zie je een olifant vanuit de wc, met mijn 100-400 mm lens op 200 mm ingesteld.
Toen ik verder wilde lopen naar ons tenthuisje was het goed uitkijken. 
Rechts stonden zo'n 15 olifanten, die mij niet in de gaten hielden.

Van links kwam echter deze olifant in een flink tempo aan lopen, op weg naar de poel.
Daar wacht je wel even op.
Zo stonden ze zich voor het toiletgebouw te verdringen, gezien vanaf de veranda van ons huisje. 
Het is dan wel genieten van zo'n uitzicht, in de schaduw zittend met een koud biertje binnen handbereik.
Zo zagen we ook vanaf de veranda olifanten belangstellend naar het terras kijken..
Terwijl wij zaten te kijken passeerden zowel links als rechts olifanten ons huisje.
Zij hebben ook nog gevoel voor humor.
In de stijl van tante Sidonia dacht deze olifant dat ze goed verscholen stond achter de boom.
De groep groeide aan tot zo'n 50 dieren. Ze kwamen overal vandaan. Toen we 's  avonds in het restaurant zaten te eten was het getrompetter niet van de lucht. Soms waaiden stofwolken over het terras (wij zaten gelukkig binnen). 
Het zijn beslist niet die kalme, ontspannen dieren zoals wij vaak denken.
In het licht van de namiddag veranderden de kleuren.

's Nachts was het ook een bijzondere ervaring. Het terrein was schaars verlicht. 
Door de gazen vensters van ons huisje zag je zo nu en dan een olifant passeren. 
Je hoorde ze echter des te beter. 
Ze maakten behoorlijk veel herrie, vooral geïrriteerd en uitbundig getrompetter. 
Op een gegeven moment werd ik wakker van gekraak achter ons huisje. Er bleek een olifant bezig te zijn met het slopen van een boom. Een medewerker, die 's nachts met zijn landrover rondjes om het terrein reed, joeg hem weg. Het was een schitterend gezicht om de olifant in het licht van de koplampen te zien vluchten. Hij moest het wel een paar keer herhalen voordat het beest echt verdween.
De volgende ochtend zagen we de olifanten, op enkele na, weer de savanne opzoeken om te gaan eten.
Rond ons huisje waren overal sporen van de olifanten te zien.
Hoe groot de diameter van hun voetzool is kan je goed zien als je die vergelijkt met de schoenmaat 39 van mijn vrouw.
We hebben nog veel meer meegemaakt met olifanten, maar dit was een verhaal op zich.
Fantastisch.

15 opmerkingen:

  1. Hoi Kees
    wat een gaffe foto's zijn dit dit zien niet veel mensen van zo dicht bij.
    groetjes Herman.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Kees,
    Geweldig dat je zo dicht bij deze olifanten hebt kunnen komen. Prachtige opnames. Foto 2 en 22 vind ik heel mooi. Heel indrukwekkend. Al zie ik wel dat het gebied gemarkeerd is met betonnen punten op de grond, een soort afrastering misschien?!
    Die laatste foto met jezelf is ook leuk. Lijkt me tof om daar te zijn.

    Groeten, Marco

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Kees,
    Alleen al je eerste alinea met bijpassende foto pakte me gelijk! Wat spannend wat gaaf en wat een super foto's heb je gemaakt. Onwijs grote "echte"wilde olifanten! Wat is WATER weer het hoofdonderwerp waar niemand zonder kan. Ik weet niet of ik een oog dicht had gedaan met die reuzen om het huisje....pffft wat een avontuur. Je Sidonia is ook erg grappig (grinnik) en op foto 24 zie je echt een heel jong olifantje, schattig. Foto 23 is een plaatje! Ik vind je blog heel indrukwekkend.
    groetjes,
    Maria

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Kees
    Wat heb ik genoten van je foto's, wat heerlijk om dat mee te maken en dan nog zo van dichtbij, dat is echt 'n avontuurlijke reis, dat kleine olifantje vind ik zo snoezig.
    Groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een avontuur. Mooi verslag in woord en beeld. Heel bijzonder om deze enorme dieren van zo dichtbij te kunnen zien. Deolifant in het mooi namiddaglicht is voor mij de foto die eruit springt.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hahaha, het doe mij een beetje denken aan de Wildbaan tijdens de bronst. Alleen worden er nu geen appeltjes aan de edelherten gevoerd, maar is er water voor de olifanten. Tsja, ik moet zeggen dat het wel een beetje een dubbel gevoel opwekt, maar het is natuurlijk wel goed voor het toerisme. Daarmee worden de olifanten weer beschermd. Maar ik kan mij zeer goed voorstellen dat het zeer indrukwekkend is Kees. Prachtige indrukwekkende dieren en dat is goed te zien op je foto's. Prachtige beelden en wat zullen jij en je vrouw een fantastische tijd gehad hebben.

    Groet,
    René

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Indrukwekkende dieren. Zoals René schrijft is het een beetje dubbel. De toeristen gebruiken het water (oa voor het zwembad) dat zij zo hard nodig hebben. Aan de andere kant wordt ervoor gezorgd dat ze niet van dorst omkomen anders wordt er niets verdiend. Maar als je daar bent en je maakt dit mee, dan is dat een blijvende herinnering. Deze dieren van zo dichtbij meemaken is uniek.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er was ooit een natuurlijke poel, maar die is door de langdurig aanhoudende droogte nagenoeg drooggevallen. Olifanten kwamen daar al langer op af. Er is een mini zwembadje bij het restaurant. Momenteel wordt dat niet gebruikt, al staat er wel water in. Natuurlijk is er voor toeristen water beschikbaar voor douchen en sanitair. Daar houdt het mee op. Onvermijdelijk is dat er voor toerisme water nodig is: geen water betekent geen toerisme. Geen toerisme betekent geen inkomsten. Van welke diepte het water afkomstig is weet ik niet. Het aantal toeristen lag toen wij er waren in de grootteorde van 30-40. Een vergelijking met de wildbaan gaat ook hierdoor nogal mank.

      Verwijderen
  8. das ist wirklich ein Erlebnis so nah am geschehen das ist schon toll, schade das das Wasser für die Elefanten nicht ausreichend war,
    Grüsse Frank

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi Kees,
    het is wel duidelijk waarom de lodge "Elephant Sand" heet. Geweldig om olifanten van zo dichtbij mee te maken. Ze zijn zo imposant. En fantastisch goed in het vinden van water, dat ze ook hard nodig hebben. Het is al heel wat dat de mensen daar het zwembad olifant-vrij weten te houden. Onze allereerste nacht in de Afrikaanse bush was bij een lodge met een leeg zwembad; het was daar een voortdurende strijd om voldoende drinkwater over te houden, want de watertank wisten ze ook te vinden.
    Mooi blog, leuk beschreven. Foto 4 is mijn favoriet.
    Hartelijke groet, Corrie

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Jullie hebben vast een prachtige vakantie gehad, maar ik zou me tussen deze kolossen niet op mijn gemak voelen. Als ik je verhaal erbij lees dan moet ik toch een beetje denken aan de vossen in de AWD, hoewel het principe een beetje anders is.
    Groet, Dick

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een belevenis met deze kolossen Kees, het lijkt me fantastisch om dit eens mee te maken. Het verbaast mee overigens dat ze die huisjes net rust laten als je bedenkt dat ze met gemak een forse boom slopen. Je zult het maar meemaken als je ligt te slapen. Ik snap dat het een geciviliseerde omgeving was die je nodig had om je verhaal in beeld te brengen, maar ik vind de eerste foto en vooral nr. 23 in een natuurlijke omgeving de mooiste.

    Groeten,
    Ad

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hoi Kees,
    wat een heerlijke serie is dit. Ik heb eerst even alle foto's in de vergroting bekeken en zelfs een paar keer op en neer gescrold. Wat een fantastische dieren en wat was je er dichtbij om te fotograferen.
    Daarna natuurlijk de teksten erbij gelezen en ik vind het bijzonder dat jullie in die tenthuisjes op palen slapen terwijl daar ook de olifanten doorheen wandelen. Kennelijk komen de olifanten alleen overdag naar die poel en niet 's nachts.
    Je hebt er werkelijk ene geweldig mooie serie van gemaakt en ik heb dan ook behoorlijk zitten genieten. Op naar je volgende blog met were andere dieren :-)
    Groetjes, Helma

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat breng je deze ontmoeting mooi in beeld met context. Moet een geweldige reis zijn geweest. Ik verlang ook weer terug naar Afrika! Dit versterkt dat. Give us some more!

    Gr. John

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een mooi en spannend verslag. Voor de mens en de olifant een win win situatie vwb de aanvoer van water. Een ervaring om nooit te vergeten lijkt mij. De prachtige foto's spreken boekdelen.
    Groeten,
    Roos

    BeantwoordenVerwijderen