Als eerste de meerkoeten:
Bij de meerkoetjes is de verhouding vleugel/poot bijzonder.
Vervolgens de futen:
Ze zijn erg oplettend als er gevaar dreigt.
Indien nodig nemen ze een dreigende houding aan, waarbij ze een soort brommende geluiden maken.
De jongen volgden alles vanaf de rug van een van hun ouders.
Met zoveel jonge vogels in dit gebied zijn er natuurlijk altijd bedreigingen.
Aalscholvers komen hier regelmatig vissen.
Is dit gapen of even opboeren?
Terug naar de meerkoeten:
De jeugd zat voortdurend op de uitkijk om te zien of er nieuw voedsel werd gebracht.
Alle kleintjes kwamen tevoorschijn als vader meerkoet eraan kwam.
Viel een van de jongen omdat hij te onvoorzichtig was of was het opzet?
Even later volgde een tweede, waarna ze even met vader moesten "bijpraten".
Hoe kom je terug?
De kleine krijgt advies van vader.
Vader dook onder, en de kleine begon aan zijn "stairway to heaven".
Even uitrusten, want het was toch wel een flinke klim.
En verder maar weer.
Uiteindelijk werd het doel bereikt.
Vader verjoeg even later met veel misbaar een moedereend die met haar twee jongen te dichtbij kwam naar zijn zin.
Als afsluiting nog een paar beelden van de jonge zwaantjes die in een tweede nest waren geboren:
Een van de vijf zwaantjes die een dag eerder geboren waren.
De zon scheen, de kleintjes zochten zo nu en dan de schaduw van moeder op.
Samen met moeder alles eens rustig bekijken.
Het was absoluut een voordeel dat de zwanen aan mensen gewend waren.
Hoe smaakt moeders staart?
Wat in de staart happen, gevolgd door lekker relaxen.
Hiermee sluit ik een reeks blogberichten over meerkoeten, futen, eenden en zwanen af.
Van de watervogels rest alleen nog een bericht over bergeenden
Het wordt nu tijd voor andere dieren.
Reekalfjes, hertenkalfjes, vosjes: het zou geweldig zijn om die weer te zien.
Liggend op een stuk plastic deed ik mijn best om er wat moois van te maken.
