Follow by Email

dinsdag 12 juni 2018

AWD - mei 2018 deel 2


In mei zorgen vooral libellen ervoor dat je talloze mogelijkheden krijgt om ze te vereeuwigen.
Ze zijn echter heel  goed in het kiezen van een voor een fotograaf  onaantrekkelijke achtergrond.
Ik heb geprobeerd extra aandacht aan die achtergronden te besteden.
Een viervlek mag deze serie beginnen, later volgen er meer.
Eind mei zat deze meikever op een wandelpad, nagenoeg onbeweeglijk.
In zijn directe omgeving lag een aantal dode soortgenoten.
De maand was bijna voorbij;  het leven van deze kever liep ongetwijfeld ook op zijn eind.
Hij heet niet voor niets meikever.
Door zo'n plek te kiezen liepen ze ook nog gevaar onder een schoenzool geplet te worden.
Vlinders, zoals dit icarusblauwtje, zag ik in de maand mei betrekkelijk weinig.
In een publicatie van Jaarrond Tuintelling las ik dat vlinders een junidip doormaken.
De junidip schijnt door het mooie weer enkele weken naar voren te zijn geschoven, waardoor de naam "meidip" beter op zijn plaats was geweest.
De voorjaarsvlinders hebben voor nageslacht gezorgd, waarna ze na enige tijd zijn gestorven.
De rupsen doen hun best zich kogelrond te eten en gaan zich daarna verpoppen.
Daarna is het wachten op de zomervlinders.
De argusvlinder was de enige van zijn soort die ik tegenkwam.
Dit duo kleine parelmoervlinders was nog druk bezig zich in te spannen om voor nageslacht  te zorgen.
Ze kozen hiervoor uitsluitend de zanderige grond op.
Deze gast was voor mij een onbekende.
Het blijkt een zwartkopvuurkever (Pyrochroa  coccinea) te zijn.
Hij klom op een lange grasspriet, maar die plek was niet aantrekkelijk voor een mooie plaat.
Ik heb de grasspriet voorzichtig geplukt en hem op een liggende boomstam gelegd.
De kever vond dat prima en bleef rustig op de grasspriet zitten.
Hier loopt  de kever als een volleerde koorddanser over de grasspriet.
Hij ging vervolgens nieuwsgierig op onderzoek uit.
Toen hij genoeg gezien had koos hij het luchtruim.
Wellicht niet 100% scherp, maar wel een mooie waarneming.
Als je dit ziet weet je dat je te laat bent.
De bijbehorende libel was al uitgeslopen en vloog waarschijnlijk in de buurt rond.
(In juni was ik wel op tijd en heb ik het uitsluipen van viervlekken goed kunnen volgen).
Het was druk met parende juffers.
Hier één van de vele momenten, allemaal iets verder van mij weg dan ik graag wilde.
Gewone oeverlibellen ( Orthetrum cancellatum) waren ruimschoots aanwezig.
Hier nog een keer.
Een libel die ik nog niet zo vaak had gezien is de gevlekte witsnuitlibel (Leucorrhinia pectoralis).
Tussen alle viervlekken viel hij wel op.
Een familielid is de Noordse witsnuitlibel (Leucorrhinia rubicunda).
Op de vorige plaat was zijn witte snuit niet zichtbaar, maar op deze manier wel.
Met beide witsnuitlibellen, die ik in bescheiden aantallen zag, was ik heel tevreden.
Met een aantal platen van een viervlek (Libellula quadrimaculata) sluit ik deze serie af.
Zoals gezegd heb ik extra aandacht aan de achtergrond besteed.
Daarnaast heb ik gezocht naar plaatjes die wat minder standaard zijn.
De viervlekken zaten vaak iets verder bij mij vandaan dan ik wilde.
Desondanks had ik geen zin om de platen sterk te croppen.
Een aantal soorten die je in het duingebied regelmatig ziet rondvliegen ontbreekt hier.
Het spreekt voor zich dat die een doel worden in de komende maanden.


maandag 4 juni 2018

AWD - mei 2018 deel 1

Over damherten in de AWD is de laatste tijd weer veel geschreven en gezegd.
Een feit is dat het afschot in de wintermaanden niet de gewenste daling van het aantal damherten tot gevolg heeft gehad.
Men had er onder meer te weinig rekening mee gehouden dat damherten jaarlijks ook weer voor een flink aantal kalfjes kunnen zorgen...................

De lightbox blijkt in Google niet meer te werken, waardoor het lastig wordt om vergrotingen te bekijken.
Wanneer je Firefox download en mijn blog daarin opent zijn de problemen voorbij.


Een aantal mannetjes trof ik op een vroege morgen aan.
Ze trokken zich maar weinig van mij aan, ze waren vooral nieuwsgierig.
Hun nieuwe bastgeweien kon ik daardoor goed bekijken.
Er zijn ook delen van het duingebied  waar ze een stuk schuwer zijn, maar dat was altijd al het geval.
Persoonlijk merk ik er niets van dat de herten schuwer zijn dan voorheen.
Af en toe kom ik nijlganzen in de duinen tegen.
Ik blijf het vreemde gasten vinden in deze omgeving.
Canadese ganzen kom ik regelmatig tegen in het duingebied, als het meezit ook met een sliert kleine gansjes.
Deze gans was geheel alleen aan het grazen.
Meestal zijn er in dezelfde omgeving wel enkele paartjes te zien, maar deze keer bleef het beperkt tot deze eenling.
De gans had mij wel gezien, maar trok zich niets van mij aan.
Af en toe zie je op een zonnige dag een snoek in een van de kanaaltjes liggen.
Als de golfslag minimaal is en de lichtinval gunstig kan je er een redelijke plaat van maken.
Ze gedijen er in ieder geval prima, want ik zie ze regelmatig.
Zoals bekend mag je in de Amsterdamse Waterleidingduinen vrijwel overal lopen.
Er zijn maar weinig stukken terrein die omheind zijn met een afzetting en een hek.
Maar ook sommige routes zijn afgesloten met een hek, dat je als voetganger overigens eenvoudig kunt openen.
Hekken in de AWD hebben hun eigen bijzondere betekenis.
Bekijk je het hek ook eens van de andere kant dan zie je dat het deugdelijk is gesloten m.b.v. een hangslot.
Hier houd je ongewenste passanten wel mee tegen.
Een hek op de open vlakte van Groot Zwarteveld  zorgt ook voor een grijns op mijn gezicht.
Uiteraard weet ik wel hoe de historie van het hek is, maar zó heeft het ook wel wat.
Niemand hoeft zich er door te laten tegenhouden, want wie er persé doorheen wil kan het hek eenvoudig openen.
Een zanglijster had goed zijn best gedaan bij het voedsel zoeken.
Helaas voor mij ging hij op een lelijke tak zitten, terwijl hij ook nog in de schaduw zat.
Roodborsttapuiten doen dat heel anders.
Zij zitten bij voorkeur op een hoge plek, zodat ze een goed zicht op hun omgeving hebben.
Het zijn wel kleine pestkoppen, want ze vinden het leuk om weg te vliegen als je ze voorzichtig hebt benaderd.
Heel soms leek het of de vogel vond dat ik wel een kansje verdiend had, al was het maar voor even.
Hij streek een keer ongebruikelijk dicht bij mij neer, wat deze plaat opleverde.

Libellen, juffers, vlinders en kevers ontbreken in dit overzicht.
Zij komen aan de beurt in deel 2.

Tot de volgende keer.