Sneeuwgors

Sneeuwgorzen (plectrophenax nivalis, snow bunting) komen  's winters soms langs de Nederlandse kust voor. Deze sneeuwgors hoorde bij een groep van minstens 30 andere sneeuwgorzen. 

Soms zaten ze op het strand, soms in de begroeiing van de duinen.

Een week eerder had ik er een vijftal gezien onder wat minder gunstige omstandigheden.

Ik kreeg volop kans om ze, plat liggend op de grond, te fotograferen.

Natuurlijk ging het ook wel eens mis. 

Als ik mij net geïnstalleerd had kwam er wel eens een vogel over en vloog de hele groep weg.

Gelukkig bleven ze over het algemeen rustig, mij wel in de gaten houdend.

Ook al waren er zeker 30 vogels, ze zaten meestal toch zo ver uit elkaar dat je er één tegelijk in beeld kreeg.

Ze zijn in het zonnetje veel kleurrijker dan tijdens bewolkt weer.

Ze hebben nu uiteraard hun winterkleed. In de zomer zien ze er heel anders uit, maar dat zien wij hier niet.

Ze broeden onder andere in IJsland, Scandinavië en Rusland.

Het was op 31 januari plezierig om aan het strand te zijn. 

Het was eb, waardoor er veel voedsel aan het strand was waar veel watervogels op af kwamen.

Beelden daarvan komen nog wel een andere keer.

De sneeuwgorzen waren echter het hoogtepunt van de dag.

AWD - Januari 2014

Naast uitstapjes naar het strand en de polder ben ik ook regelmatig naar de AWD geweest. 

Omdat de winterse omstandigheden nog op zich laten wachten is er in januari minder te zien geweest dan bijvoorbeeld vorig jaar.

Er was gelukkig genoeg te zien, zoals wilde zwanen, zij het in kleinere aantallen dan ik had gehoopt.

Damherten kom je tijdens iedere wandeling wel tegen.

Af en toe hebben ze haast, zoals deze spitser op het Groot Zwarteveld.

Zelfs de gele trilzwam ontbrak niet.

Op de kale takken van bijvoorbeeld duindoorns steekt het eikenmos goed af.

Dit is een grapje van Google: zo heb ik het dit jaar nog niet gezien.

Deze kraai wilde in bad, in alle openheid op het Groot Zwarteveld.

Het bad was al klaar, dus hij kon lekker zijn gang gaan.

Hij genoot er zichtbaar van.

Deze blauwe reiger had een mooi beschut plekje in de zon gevonden, aan de rand van een vennetje.

Een andere reiger had het riet opgezocht. 

Ook al was het riet niet berijpt, het maakte wel een winterse indruk.

Wilde zwanen. Ik zei het al, in beperkte aantallen.

Zij hebben iets met synchroon zwemmen.

Nog een voorbeeld.

Vossen zijn in deze tijd op hun mooist.

Dit is toch een veel mooier gezicht dan een vos die gevoerd wordt.

Terwijl ik zat te posten om een ijsvogel te fotograferen zag ik dit winterkoninkje aan de overkant van het water. De ijsvogel was mij te slim af.

Grote zaagbekken zie je iedere winter wel.

Deze keer alleen aandacht voor de dames.

Deze brilduiker houdt van eenzaamheid. Ik heb hem een aantal keren op de zelfde plek gezien, steeds alleen.

Dit was een andere, die de stevige tegenwind trotseerde.

Als afronding deze brilduiker die mij aankijkt alsof hij wil zeggen : "Krijg je geen genoeg van mij?"

Februari is inmiddels begonnen.

Krijgen we nog winter?