Jaaroverzicht 2025

 

Bij het bedenken hoe ik dit overzicht zal beginnen heb ik even teruggekeken naar het jaaroverzicht 2024. 

Ik zou de inleiding naadloos kunnen overnemen. 

In Oekraïne, Gaza en Sudan is de ellende onbeschrijfelijk. 

Natuurgeweld in bijvoorbeeld Indonesië, Sri Lanka en Japan laat ook zien hoe kwetsbaar de mensheid is. 

De klimatologische verandering is op talloze plaatsen schrijnend merkbaar. 

In Nederland is het pijnlijk om te zien dat partijbelangen nog steeds belangrijker worden gevonden dan het zoeken naar een gemeenschappelijke aanpak om de problemen in Nederland aan te pakken. 

Daarbij komt dan ook nog dat veel mensen, vooral jongeren, psychische problemen krijgen omdat ze een somber toekomstbeeld hebben. 

Woningnood, een steeds groter wordend klimaatprobleem en oorlogsdreiging spelen hierbij een grote rol.

Voor 2025 heb ik een overzicht gemaakt dat wat anders is dan in vorige jaren.

Omdat ik in het begin van het jaar twee maanden niet of nauwelijks gefotografeerd en geblogd heb, 

leek het mij beter om geen maanden als uitgangspunt te nemen.

Zo ben ik toch tot het volgende overzicht gekomen.

In maart ben ik naar een hut in Waterland geweest. 

De vogels waar ik op gehoopt had, nonnetjes en middelste zaagbekken, bleven ver weg omdat de wind verkeerd stond. 

Deze ijsvogel liet zich daar echter even prachtig zien.

In april ben ik drie dagen met mijn vrouw op Texel geweest. 

Deze lepelaar was allesbehalve schuw, 

waardoor ik alle tijd had om de plaatjes te maken die ik wilde.

Ieder jaar ga ik op zoek naar uitsluipende libellen. 

Ik heb er talloze mooie platen van gemaakt. 

Deze keer kies ik voor een close-up die laat zien hoe de libel moeite lijkt te hebben afscheid te nemen van zijn beschermende pantser.

Grote bonte spechten die voor hun nageslacht zorgden vormden een belangrijk onderwerp in mei en juni. 

Het was een echte uitdaging om te proberen mooie vliegbeelden vast te leggen.

Ik heb er vele uren aan besteed.

Deze plaat van een buizerd, gemaakt op 2 juni, draag ik op aan mijn fotovriend Bob Isaak die nauwelijks een maand later volkomen onverwacht overleed.

Het gemis is er nog steeds, het voelt zo onwerkelijk.

Het zal vreemd voelen om weer een keer naar die hut te gaan, wat ik overigens zeker zal doen.

In juni maakte ik met mijn vrouw een reis over de Azoren, 

waarbij we onder andere een middag besteedden aan whalewatching.

De allereerste plaat van dit overzicht laat een duikende potvis zien.

De tuimelaar (bottlenose dolphin) verdient ook een plaats in dit overzicht.

Whalewatching was een absoluut hoogtepunt van de reis.

Met Maria ben ik een keer op stap geweest naar een veld waar koninginnenpages voorkwamen. 

Ik had ze tot dat moment nog nooit in Nederland gezien.

Wat een belevenis, we werden verwend met zeker een handvol vlinders die ook nog eens dichtbij kwamen.

In de Amsterdamse Waterleidingduinen zijn al een aantal jaren exclosures te vinden, 

waar damherten buitengesloten worden.

Je ziet daar nu planten en bloemen terugkeren die jarenlang door de herten werden weggevreten.

Denk hierbij bijvoorbeeld aan het hier afgebeelde slangenkruid, 

dat ik overigens nu ook al buiten de exclosures heb gezien nu er minder damherten zijn.

Tot mijn verrassing kwamen kolibrievlinders op het slangenkruid af, 

een aangename verrassing die het succes van het terugbrengen van het aantal damherten onderstreept.

In september heb ik tijdens een vakantie op de Sallandse Heuvelrug de Enterveenhut bezocht.

Dat was een groot succes, onder andere omdat we daar deze zwarte specht zagen.

Behalve de zwarte specht kwam daar ook een groene specht.

Beide soorten had ik nog nooit vanuit een hut gezien.

Het najaar is de tijd van de paddenstoelen.

Dit gewone judasoor is een van de vele soorten waarmee ik mij heb beziggehouden.

Als je veel soorten zwammen hebt gezien en veel plaatjes hebt gemaakt is het lastig om een keuze te maken.

Zoals altijd is het natuurlijk erg subjectief welke de mooiste is.

Het kopergroenbekerzwammetje is in ieder geval een mooie vertegenwoordiger van de zwammen.

Toen ik mijn overzicht gemaakt had was er toch nog een bijzondere ontmoeting, die ik hier als extraatje wel vind passen:

In december maakten mijn vrouw en ik twee keer een wandeling door het Kraansvlak, op zoek naar wisenten.

 De eerste keer waren ze niet te zien, maar bij de tweede wandeling zagen we al snel een groep van zo'n 20 wisenten,

 ook wel Europese bizons genoemd.

Ik heb ze wel vaker laten zien op mijn blog, 

maar deze dieren leverden mij in de natuur onmiskenbaar het hoogtepunt van de maand december op.

Mijn selectie geeft zoals ieder jaar een aantal voor mij belangrijke momenten van het afgelopen jaar weer.

In ieder geval heb ik weer vele uren met plezier in de natuur doorgebracht.

En wat zal 2026 ons brengen?

In mijn archief heb ik gezocht naar een passende plaat om dit overzicht mee te besluiten.

Het nauwelijks zichtbare kanaaltje is inmiddels vervangen door een ondergrondse buis,

 waardoor het water de duinen in geleid wordt.

Die hindernis is dus verdwenen.

Het springende damhert symboliseert de sprong van 2025 naar 2026, 

waarbij een hindernis moet worden overwonnen.

Wie weet welke hindernissen we het komende jaar moeten overwinnen?

Dit is een geschikt moment om iedereen te bedanken die mijn blog heeft bezocht en eventueel ook nog een reactie heeft achtergelaten.

Ik wens iedereen voor 2026 een goede gezondheid en veel plezierige momenten in een wereld die hopelijk wat vriendelijker zal zijn dan in 2025.