vrijdag 7 december 2012

NOORD-INDIA - Vogels deel 2


De Indische gieren (long-billed vulture, gyps indicus) die we zagen nestelden vooral in oude tempels. 
Zelfs vogels kunnen spiritueel zijn in India :)







In een aantal nesten waren al jongen maar veel vogels vlogen nog af en aan met nestmateriaal.






Op de termiek zweefden ze van hun tempel weg.

In nationale parken zagen we meerdere keren kuifarenden, meestal op grote afstand:

Dit exemplaar is een jonge Indische kuifarend (changeable hawk eagle, nisaetus cirrhatus).

Tijdens een ochtend-gamedrive zagen we een aantal zwarte ooievaars op afstand. 
De lichtomstandigheden waren toen nog verre van ideaal.


De Indische ralreiger (Indian pond heron = paddybird, ardeola grayii) in zijn domein:

Helaas wat veel gras rondom, maar in zo'n omgeving leeft de vogel nu eenmaal. 
Als ze wegvliegen vallen de witte vleugels op, die je niet ziet als ze op de grond staan.

  Koereigers (cattle egret) zijn bij iedereen ongetwijfeld bekend:
Ze komen in Afrika en Aziƫ veel voor, vooral in de buurt van, jawel, vee.


Zwarte wouwen (black kite, milvus migrans) tref je vaak in steden aan, 
in het bijzonder in de buurt van afvalstortplaatsen (en die zijn er erg veel).

Terug naar de nationale parken.
De gidsen wisten waar je een grote kans had om een bruine visuil 
(brown fish owl, bubo zeylonensis) te zien. Wij hadden geluk.
 Opnieuw met behulp van de gidsen kwamen we op een plek waar we in totaal drie gevlekte bosuilen
 (spotted owl, strix occidentalis) zagen.
Lastig te platen omdat ze steeds met hun kop draaiden en bovendien vrij ver van de weg zaten.
Onvoorstelbaar dat een van de gidsen deze uil zag. 
Van een afstand deed het meer aan een afgebroken tak denken.
Het is een Indische dwergooruil (Indian scops owl, otus bakkamoena).

Tot besluit de grote zilverreiger, iedereen wel bekend neem ik aan.





De rijkdom aan vogels vond ik een grote verrassing. 
Natuurlijk is het een nadeel dat je in de nationale parken de jeep niet uit mag, 
waardoor je niet altijd kan fotograferen zoals je wilt. 
Bovendien moest ik daar alles uit de hand fotograferen, 
want het gebruik van een monopod of tripod was in de jeep niet te doen.

Overigens, de namen heb ik ten dele opgezocht in een boek dat ik tijdens de reis in handen kreeg
(Birds of India). Bij nationale parken worden jungle lodges verhuurd door de organisatie Toft Tigers.
Hier was ook een bibliotheek, waar ze een aantal boeken over de inheemse natuur hadden.
Daarnaast heb ik informatie gevonden op de website Birds of India en in Wikipedia .

Een volgende keer komen andere dieren aan bod.

Wordt vervolgd.






















zondag 2 december 2012

NOORD-INDIA: Vogels deel 1


Tijdens onze rondreis hebben we onverwacht veel vogels gezien. Zoveel, dat ik er twee afleveringen aan kan wijden.

Zelfs nu moet ik mij meer beperken dan ik eigenlijk zou willen.

In Rishikesh zag ik tot mijn verrassing vier hoppen (hoopoe, upupa epops) in de tuin van het hotel.
Tot tweemaal toe landde een vogel op het gras waarbij hij zijn kuif opzette. Helaas lukte het niet om dat moment vast te leggen.

Met de andere foto's was ik echter al zeer tevreden.







In dezelfde tuin zag ik ook dit piepkleine vogeltje, dat mij direct aan een goudhaantje deed denken.





Er is vast wel iemand die hier meer vanaf weet dan ik.
Ik ben benieuwd.















Tijdens de busritten zag ik vaak een ijsvogel, meestal de Smyrna ijsvogel, en soms de bonte ijsvogel (pied kingfisher).

Ik moest mij echter tevreden stellen met het exemplaar van de foto, waar ik overigens geen enkele moeite mee had.











Hiernaast zie je een Indian robin (saxicoloides fulicata), de Indiase tegenhanger van ons roodborstje.












De red-whiskered bul-bul (pycnonotus jocosus) zong in de toppen van bomen en struiken het hoogste lied.











Hiernaast zie je het vrouwtje van de geelrughoningzuiger (crimson sunbird, aethopiga siparaja).




Het mannetje is zoals vaker in de natuur mooier gekleurd.

Beide vogels waren druk bezig om nectar uit de bloemen te halen.
Maar ja, dat kan ik hier niet allemaal laten zien.










De Indische brilvogel, ook wel Ganges brilvogel genoemd, (oriental white-eye, zosterops palpebrosus) is dan wel klein, maar ook opvallend door zijn brilletje.












De treurmaina (common myna, acridotheres tristes) is een algemene vogel in tuinen en steden.






Terwijl we rustig in een tuin zaten landde er plotseling deze golden-backed woodpecker (dinopium benghalense) op een boom tegenover ons.







De common babbler (turdoides caudatus) lijkt veel op onze merels.










In India komen ook spreeuwen voor zoals deze pagodespreeuw (brahminy starling, sturnia pagodarum), die wij in de tuin van een van onze huisjes zagen rondspringen.






Halsbandparkieten (rose-ringed parakeet, psittacula krameri) hebben we veel gezien in dorpjes,  tuinen en nationale parken.
 
 Ook parkieten hebben wel eens dorst. Ze zijn dan heel praktisch.




Hier weer een ander soort buul-buul: de roodbuik buul-buul ( red-vented bul-bul, pycnonotus cafer)

Deze vogel voelt zich thuis in tuinen.










In nationale parken heb je kans een langstaartklauwier (long-tailed shrike, lanius schach) te zien.


 
De Rufous treepie (dendrocitta vagabunda) komt vooral voor in grote tuinen en nationale parken.

Gele en witte kwikstaarten komen ook in India voor.
 De Red-wattled lapwing (vanellus indicus) is familie van de kievit.
 


De rivierroodstaart (white-capped water redstart, chaimarromis leucocephalus)  heeft het formaat van een roodborstje.

 

In India leven pauwen nog
 in het wild. 
De lange staartveren
 worden bij feesten gebruikt.

Het vrouwtje hield zich schuil in de begroeiing, zoals zo vaak.
Wel leuk om ze in hun natuurlijke omgeving te zien. 
Dat geldt overigens ook voor wilde boskippen, die zich echter voornamelijk onder de begroeiing schuil hielden.
Hoog in een boom zat een bonte neushoornvogel (oriental pied hornbill, antracoceros albirostris)



De Indische grijze neushoornvogel (Indian grey hornbill,ocyros birostris) liet zich wat beter zien.
Op de laatste dag van de reis was hij er toch nog een keer dichtbij, 
de Smyrna ijsvogel (white-breasted kingfisher, halcyon smyrnensis).

Het is opnieuw een lang blog geworden, maar ik hoop dat ik de aandacht heb kunnen  vasthouden.
Een tweede blog over vogels zal vooral gaan over roofvogels en watervogels.

Wordt vervolgd.