Fuut: visser bij uitstek

In december was ik op zoek naar hazen en fazanten. Ze waren er wel, maar veel te ver weg.

Aan het eind van mijn wandeling kwam ik een fuut tegen, die druk bezig was met vissen. 

Jammer voor mij was dat de oever van de sloot nogal steil was, waardoor ik niet zo'n laag standpunt kon kiezen als ik wilde. Maar het was hoe dan ook boeiend om te zien hoe de fuut aan de slag ging.

De fuut moest even aan mij wennen, maar ging al gauw weer verder met vissen.

En weg was zij.
( Ik ga er vanuit dat het een vrouwtje was)

De eerste poging leverde nog niets op. Het kan niet altijd prijs zijn.

De volgende poging leverde een flinke vangst op.

De fuut moest er nogal wat moeite voor doen om de vis naar binnen te werken.

En ja hoor: mislukt! De vis viel terug in het water.

Dat was een tegenvaller. Wat nu?

Zij zwom wat heen en weer in de sloot.

En daar ging zij weer.

Weer beet en opnieuw een mooie vangst.

Zij had er opnieuw wat moeite mee. Het was ook wel een grote vis.

Maar het lukte uiteindelijk wel.

Niet veel later ving zij een wat kleinere vis. Er zat wel een blad in de weg.

Dat blad moest eerst weg. Zij liet de vis even los, spoelde haar snavel en greep de vis weer.

Nadat de vis op de juiste manier in zijn snavel was gemanoeuvreerd moest er nog even geslikt worden.

Gelukt.

Ze leek tevreden met haar vangsten.

Verzadigd of niet, ze viste niet meer en zwom rustig weg.

Het is mooi om te volgen hoe een fuut vist. 

Natuurlijk is niet iedere poging succesvol: 

er moet bijvoorbeeld wel vis zitten op de plaats  waar de fuut zoekt. 

Aan de hand van de bellen en kringen in het water was goed te volgen waar ze zich 

onder water langs de oever en het riet verplaatste.

AWD - This is a man's world

Damherten bij ondergaande zon leveren doorgaans mooie plaatjes op. Deze keer was dat niet anders.

Ik was met een heel ander doel de AWD ingegaan, maar daar is niets van terecht gekomen.

Ik stuitte wel op een groep damhertenmannen.

Ik moest direct denken aan een song van James Brown:
(even terug in de tijd, het eerste couplet)

This is a man's world, this is a man's world,

but it wouldn't be nothing, nothing, without

a woman,

or a girl.

Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.

Na de bronst zoeken de mannen elkaar op.
Het grootste deel van het jaar hebben ze geen belangstelling voor vrouwen.
Gelukkig zijn wij geen herten :-)

Je ziet dan zowel spitsers als ouwe bokken in dezelfde groep.

Hun uiterlijk kan flink verschillen, zoals onder andere uit bovenstaande beelden blijkt.

Ze voelden zich deze middag op hun gemak: geen machogedrag, niets te bewijzen.

Het recht van de sterkste speelde geen rol : gewoon mannen onder elkaar, geen vrouw te bekennen.

Natuurlijk is er in een groep van zo'n 20 dieren altijd wel een die zijn gevoel wil luchten.

Als ze zo in het gras liggen, kan je de geweien goed vergelijken
De verschillen kunnen groot zijn, zoals ook uit de hieraan voorafgaande en volgende beelden blijkt.

De mannen leven vaak een groot deel van het jaar solitair, 

maar ze kunnen ook groepen van tientallen dieren vormen.

Ze talen dan niet naar de hindes, totdat de bronst weer in aantocht is.
Dan gieren de hormonen weer door hun lijf en worden de beste vrienden elkaars concurrenten.

De hindes vormen met de kalveren  hun eigen groepen.

In hun winterkleed zijn ze minder mooi dan in hun zomerkleed, 

maar ik vind ze in het warme licht van de ondergaande zon ook heel mooi.

Ze houden wel goed in de gaten wat er in hun omgeving gebeurt, 

zoals hier bij het passeren van enkele wandelaars.

Dit oudere ervaren dier trok zich nergens iets van aan en bleef lekker zonnen.
Je druk maken als het echt nodig is, is meer dan genoeg.

Dit hert lijkt te zeggen: "Het is nu genoeg geweest, je kan nu beter gaan".

Zo gezegd, zo gedaan. 

De zon ging onder, de herten kwamen in de schaduw te liggen en ik kon tevreden naar huis gaan.