Poelgeest mei deel 1

Poelgeest verraste mij in mei opnieuw door zijn diversiteit aan soorten.

Deze keer zal ik mij beperken tot de lepelaar, koekoek, kievit en het waterhoentje.

De overige soorten komen wellicht later in een tweede deel.

Kieviten zijn mooie weidevogels, die ook in dit gebied nestelen . 

Op een heel klein eilandje zag ik tot mijn verbazing een kievit met twee jongen.
Zo krijg je niet direct het idee dat kieviten weidevogels zijn.
De kleintjes hielden zich daar behoorlijk schuil.

Dit kleine hummeltje hield zich vooral op deze manier op in de dekking.

Het andere jong zat een paar meter verderop aan de andere kant van "hun" eilandje.

Ze vertoonden zich niet zoals ik graag wilde, maar dat is wel begrijpelijk.

In de bomen achter mij hoorde ik plotseling een koekoek. 

Tot mijn verrassing zat hij tamelijk dichtbij.

Later zocht hij een andere plek, waar hij zich volledig op zijn gemak voelde.

Rustig rondkijkend en af en toe laten horen dat hij er nog was.

Hier zat hij druk te "koekoeken" waarbij hij zijn staart omhoog deed.

Natuurlijk had ik hem graag nog wat dichterbij gezien, maar ik was al tevreden met dit moment. 

Beter had ik het nog niet meegemaakt.

Een jong waterhoentje, dat net als zijn ouders op grote voet leeft.

Een schoonheidswedstrijd zal hij niet winnen.

Toen hij teveel bedelde kreeg hij er behoorlijk van langs. 

Een paar flinke pikken maakten hem duidelijk dat hij voor zichzelf moest zorgen.

Even later liepen ze samen weer naar het gras langs de waterkant.

Hij op zoek naar voedsel, .......

..... zijn vader of moeder ook.

Er was een aantal lepelaars aan het foerageren.

Tot besluit een lepelaar die vertrok uit de grote plas.
In het vervolg op dit bericht zal in deel 2 de aandacht weer grotendeels gericht zijn op jonge vogels.

Ik was van plan de volgende keer aandacht te besteden aan de groene kikker:

Maar de actualiteit dwingt mij tot een andere keuze:

Op 11 juni zag ik in de AWD de eerste damhertkalfjes van dit jaar.
Die krijgen voorrang.

Libellen

In de maand mei kon je het uitsluipen van libellen zoals de viervlek goed volgen,

 als je op het juiste moment op de juiste plaats was. 

Met een beetje geluk zaten de libellen dan hun vleugels te drogen op een gunstige plek. 

Helemaal mooi was het natuurlijk als je libellen zag met dauwdruppels op hun vleugels, 

zoals hierboven te zien is. 

Daarvoor moest je dan uiteraard wel vroeg op pad gaan om er zeker van te zijn dat het vocht niet verdampt zou zijn in de zonnewarmte.

Een viervlek die zich opwarmt

Een zijaanblik  levert een heel ander beeld op.

Tegenlicht: je krijgt een heel andere kijk op een libel.

Opnieuw de viervlek, nu met een andere achtergrond

Een vroege glazenmaker laat zijn vleugels drogen. Ze hebben een gelatine-achtig uiterlijk.

De naam hoorde ik  van iemand die onderzoek deed naar libellen.

Het lijkt net of hij een oog in zijn achterhoofd heeft. Met wimpers!

Een vrouwelijke gewone oeverlibel, Coby bedankt, heeft een juffer gevangen.

Als je goed kijkt zie je het lijf van de juffer, terwijl de libel aan de tak hangt.

Een viervlek liet zo zijn vleugels drogen. Even later vloog hij weg.

Nog een voorbeeld, waarbij de tamelijk stevige wind voor een vlot droogproces zorgde.

Voor mij was het een uitdaging om toch scherpe foto's te krijgen.

Ik vind het moeilijk om te zeggen welke opname ik het mooist vind. Daarom laat ik ze allebei zien.

En nog een.

De eerste libel die ik bedekt met dauw zag was ten prooi gevallen aan een spin.

Hij bleef zo wel lekker rustig zitten.

Deze paardenbijter - of is het toch een keizerlibel? -  had een mooie plaats gevonden om de vleugels te drogen. 

Ik was heel blij met dit moment.

Maar er waren ook nog viervlekken:

 Het leek wel of hij bestrooid was met poedersuiker.

Ook oeverlibellen waren in de begroeiing van de poel te vinden.

Nogmaals.

De manier waarop het licht erop valt speelt een grote rol.

En dan is er natuurlijk de achtergrond.

En de houding.

Nog even opdrogen en dan de lucht in.

Nogmaals.

De druppeltjes zijn nog goed te zien. 

Met de toenemende kracht van de zon duurde het niet lang meer of hij ging er vandoor.

Klaar voor de start.

De druppeltjes verdampten snel en weg was hij. 

De beelden heb ik gemaakt op vier verschillende dagen
Ten dele heb ik mijn 100 mm macro-objectief gebruikt, en ten dele mijn 120-400 mm tele-objectief.

Het zal duidelijk zijn dat ik mij prima heb geamuseerd met de libellen.