Birds

Deze keer laat ik beelden zien die bij verschillende uitstapjes in de natuur horen.

Om te beginnen het Nationaal Park Zuid-Kennemerland.

Vanuit de observatiehut zag ik dit dodaarsje onophoudelijk naar voedsel zoeken.

Ik trof het hiermee wel, want de geoorde futen die ik hoopte te zien bleven op een te grote afstand om ze goed te kunnen fotograferen.

Tot nu toe had ik dodaarzen voornamelijk 's winters gezien.

Het voorjaar is de tijd van het uitbundige gezang van de nachtegaal.

Jammer dat dit vogeltje zo'n voorliefde voor dichtbegroeide struiken heeft.
Voor mij is het een begenadigde zanger met podiumvrees.
Bang om in de spotlights te staan.

Toch ben ik niet ontevreden met dit beeld, want het geeft de werkelijkheid erg goed weer.

Een wat ongebruikelijk beeld van een witte kwikstaart.

Natuurlijk had ik kunnen croppen, maar ik vind dit ook wel wat hebben (zie ook verder).

Het volgende gebied was de AWD, waar ik kort geleden al veel van heb laten zien.

Fitissen zaten vaak hoog in een boom of struik te zingen.

Een karakteristiek beeld van een roodborsttapuit. 

Nogmaals.

Terwijl ik rustig rondstruinde vloog plotseling deze boomleeuwerik op.

Het valt dan natuurlijk mee als hij op korte afstand weer gaat zitten. 

Hij gaf mij de kans een aantal plaatjes te maken.

Het derde gebied was Haarlemmerliede.

Velen weten al dat daar lepelaars nestelen.

Ik heb er zelf de afgelopen jaren ook al enkele malen op mijn blog aandacht aan besteed.

Als je er niet ver vandaan woont is het een kleine moeite om er af en toe te gaan kijken.

Er zitten echter ook fazanten.

Op een nabijgelegen landje scharrelde de haan in alle rust zijn maaltijd bij elkaar.

Daar zijn ze dan, lepelaars met jongen.

Je moet er net op het goede moment komen, want ze kunnen ook ín het nest liggen, 

waardoor je ze haast niet ziet.

Daarnaast is het een meevaller als je een nest zó in beeld kunt krijgen dat de takken niet teveel in de weg zitten.

De drie jongen in dit nest waren al flink gegroeid.

Het is bijzonder dat ze in bomen nestelen, vaak in verlaten reigernesten.

Je moet maar accepteren dat er wel eens meer takken in beeld komen dan je wilt.

De jongen waren al aan de eerste vliegoefeningen toe.

Eén van de ouders stond ogenschijnlijk te slapen, terwijl de ander op zoek was naar voedsel.

Af en toe  toonde deze ouder wat belangstelling voor haar/zijn kroost.

Snel weer terug naar de slaapstand.

Ik was al dik tevreden dat ik de jongen zo had kunnen zien.

Daarna was er namelijk hooguit iets van de ruggen te zien, niet erg spannend dus.

Maar er was nog een nest dat ik met wat moeite in beeld kon krijgen.

Hier zijn twee van de drie jongen te zien.

Deze ouder was net geland, de ander was na enkele liefkozingen voor de net gearriveerde ouder weggevlogen, op zoek naar voedsel.

De uitdrukking "reikhalzend' spreekt bij dit beeld voor zich.

De snavel van het meest doortastende jong verdween bijna helemaal in de snavel van de oudere vogel.

Door te croppen zie je beter dat de ouder een soort zwarte braakbal uit de keel laat komen waar de jongen van willen smullen.

In de vergroting is ook nog net de snavel van het kleinste jong te zien.

Google maakte een compilatie van een aantal van mijn lepelaarfoto's:

Een verrassende maar wat vermoeiende afsluiter.

Poelgeest - 23 april 2015

Deze keer geen grutto's, kieviten, tureluurs, hazen en ganzen. 

Ze waren er wel maar deze keer verdienden andere vogels de spotlights.

Terwijl bijna elk paartje grauwe ganzen al jongen heeft is daar bij de bergeenden nog niets van te merken.

Ze waren op hun gemak aan het foerageren, zo waar eens op een plek waar ze goed te fotograferen waren.

Het vrouwtje is dan wel gekleurd, maar niet zo fraai als het mannetje.

Terwijl het vrouwtje voedsel zoekt, houdt haar man de omgeving goed in de gaten.

Ze zijn erg waakzaam. Als je een verkeerde beweging maakt zijn ze gevlogen.

Je krijgt mooie reflecties in het water als het zonnig en windstil is.

Veel dichterbij kon ik niet komen.

Toen het mannetje ook met de inwendige eend bezig was dacht ik mijn kans te krijgen om ze nog iets meer te benaderen. 

Fout gedacht, want ze gingen er onmiddellijk vandoor.

Krakeenden hadden wel paartjes gevormd, maar van nestelen heb ik niets gemerkt.

Rietzangers hadden er wel zin in. 

Ze vlogen bijna onophoudelijk zingend boven het riet uit, waarna ze zich naar beneden lieten "dwarrelen".

 Deze zanger klom naar de top van een stengel en zong zijn hoogste lied.

Ze zitten erg vaak verscholen tussen rietstengels, dus ik was blij met deze buitenkans.

Dichterbij komen was onmogelijk.

Spreeuwen scharrelden hun kostje in het gras bij elkaar, tamelijk onopvallend, maar wel met succes.

Het zijn schitterende vogels die het verdienen om aandacht te krijgen.

De kleine pleviertjes zijn ook weer terug.

Heel actief voedsel zoekend, maar ook met een oogje op de omgeving.

Ik zou ze graag wat meer benaderen, maar ja, er zat een flinke strook water tussen ons.

Ik was echter al lang blij dat ik er twee zag. 

Je weet het nooit, misschien zit er nog een herkansing in.

Als ze stil staan vallen ze nauwelijks op. 

Ze zijn echter beweeglijk, waardoor ze je wel een kans geven om ze te zien.