Fochteloërveen 2

Veenpluis is een plant die kenmerkend is voor het Fochteloërveen.

 Het lijkt veel op wollegras.

Deze keer komen kleinere organismen van dit gebied aan bod. 

Op een fietspad trok deze spin mijn aandacht. Hij was niet de enige.

Ik weet overigens niet hoe hij heet. 

Het fietspad leek wel een soort landingsbaan voor juffers en libellen.

Hierboven rust een vuurjuffer - denk ik - even uit.

Volgens mij is dit een gevlekte witsnuitlibel, die in dit gebied veel voorkomt.
Dankzij natuurkieker Coby weet ik nu dat het een Noordse witsnuitlibel is.

Ik moet bij een dergelijk beeld altijd denken aan een zwaar vrachtvliegtuig.

In ieder geval kan er geen misverstand over bestaan dat hij een witte snuit heeft.

Het determineren van libellen vind ik lastig.

 Natuurkieker Coby vertelde mij dat dit het mannetje van de Noordse witsnuitlibel is.

Een piepklein vlindertje dat niet geheel onverwacht groentje heet,

gefotografeerd met mijn tele-objectief omdat ik die dag geen macro bij mij had.

Bij een uitstapje naar het Dwingelderveld zagen we deze zuringspanner.

Het fotograferen viel niet mee omdat het nogal waaide, waardoor scherp stellen een hele klus was.

Een opgerolde rups beschermde zich tegen de buitenwereld.

De lange haren zijn op zijn minst irriterend. Ze veroorzaken vaak jeuk.

Ik vind de rups van de grote beervlinder net een miniatuur stekelvarken.

Deze rupsen kruipen opvallend snel over de grond waardoor het niet meevalt een behoorlijke foto te maken. Even rust nemen was er nagenoeg niet bij.

Als ik het goed heb opgezocht is dit de rups van een nachtvlinder die rietvink heet. 

Een flinke jongen van ca. 5 cm.

Ook deze rups mag er zijn, eveneens zo'n 5 cm lang.

Volgens mij is dit de rups van een vlinder die hageheld heet.

We zagen er op een dag behoorlijk wat, voornamelijk over het pad kruipend. 

Zoals gezegd is veenpluis een heel kenmerkende plant in het veen.

Op een middag toen er op het gebied van vogels niets te beleven was, 

heb ik mij hier een tijdje mee beziggehouden.

Met een tele-objectief is het wel heel anders werken dan met een macro. 
Voor de duidelijkheid: alleen het veenpluis en het groentje zijn met mijn tele-objectief gefotografeerd.

Het voordeel van een tele-objectief is dan natuurlijk wel dat je ook anders onbereikbare plantjes kunt fotograferen.

Je mag hier niet van het pad af. 

Je zou dat toch wel uit je hoofd laten want het was overal erg drassig.

Met deze opname sluit ik mijn tweeluik over het Fochteloërveen af. 

Ondanks de vele regenval hebben we toch wel een goede indruk van het gebied gekregen. 

Voor herhaling vatbaar.

AWD - mei 2014

Net als in de voorafgaande maanden van 2014 laat ik hier een overzicht zien van wat ik in de AWD gezien heb, afgezien van wat al eerder voldoende in beeld is geweest. 

Het wordt een overzicht met gemiddeld een foto per dag.

In mei wierpen veel damherten hun gewei af, waarna een bastgewei zich begon te ontwikkelen.

Deze spitser was erg nieuwsgierig. 

Hij kwam zo dichtbij dat ik hem niet eens volledig op de foto kon krijgen.

Een bijzonder paddenstoeltje, slechts enkele cm hoog.

Ook de diameter was maar 3-4 cm. 

Ik heb geen idee hoe hij heet.

Wat kunnen boerenzwaluwen een bek open zetten! 

Niet om te zingen maar om te gapen of insecten te vangen.

Ondanks de afwezigheid van de Common Linnets (kneutjes zoals iedereen inmiddels wel weet) zongen veel zangvogels het hoogste lied, zoals dit winterkoninkje.

Tegen een bosachtige achtergrond krijg je een heel ander beeld.

 Een graspieper in de vroege ochtend terwijl de zon net opkwam.

Nadat hij een flink stuk in de lucht was geklommen kwam hij al dwarrelend omlaag en begon in een boomtop te zingen.

De kleuren zijn heel anders als de zon al wat hoger staat.

De damherten beginnen een zomervacht te krijgen.

Voor een vers groen blaadje moet je wat moeite doen.

Het gaat goed met de konijnen. 
In sommige delen van de AWD zie je er heel veel, zoals bijvoorbeeld dit heel jonge kleintje.

Zangers waren overal te horen.
De grasmus bleef niet achter en zong uit volle borst mee.

In de vroege ochtend kunnen de viervlekken nog wat bedekt zijn met dauwdruppels.

Alleen is maar alleen, samen heb je meer plezier.

Volgens mij is dit een vuurjuffer.

Een bruinvleugelroofvlieg nam even pauze.

De soldaatjes waren al druk bezig met hun nageslacht.

Waar veel juffers voorkomen vind je ook spinnen.
Deze spin had een aardige vangst gedaan.

Terug naar de vogels:

Witte kwikstaarten zijn in de zomer vaste bewoners van de AWD.

Opmerkelijk vond ik deze Canadese gans. 
Je ziet deze ganzen tamelijk vaak, maar jongen had ik dit jaar nog niet gezien in de AWD.

Een mooie groep boefjes.

Heggenmussen horen bij de uitbundige zangers.

In tuinen of duinen, je ziet en hoort ze veel zingen in het voorjaar.

De fitis was ook steeds weer van de partij.

 De eerste boomkikker van dit jaar, overigens de enige die ik zag.

De beste zanger van het hele gezelschap, meestal verstopt tussen het gebladerte.
Ik heb nog een foto waar de nachtegaal nog meer omringd is door blad.
Maar het kan ook anders:

Frank en vrij liet hij zijn hele repertoire horen, niet te overtreffen.

De reeën krijgen een steeds mooiere vacht.

Dit belooft veel voor de komende maand.