woensdag 11 maart 2015

AWD - Overzicht februari 2015

De reeën en wilde zwanen die ik in februari in de AWD heb gezien hebben al een eigen editie op mijn blog gehad.
Maar er was meer te zien, vandaar dit overzicht.
Winterse beelden zullen ontbreken.

Het bovenstaande damhert stond tijdens de ondergaande zon op de heide te grazen.
Verderop komt het nog een keer terug.
Over de vossen is al veel gezegd en geschreven.
Deze vos laat zien dat we ons geen zorgen hoeven te maken over hun vaardigheden om zelf een prooi te vangen. 
Ze dook hier het riet in.
Ze had succes. 
Vooral in de vergroting is goed te zien dat ze een muis had gevangen.
Muis op, vos tevreden.
Ze likte haar bek nog eens af en vervolgde haar pad.
Op het bekende vossen meeting point zag ik op 27 februari het bovenstaande bord.
Ook op de stenen schuilhut was een soortgelijk bord bevestigd.
Ik ben benieuwd of het enig effect heeft.
Betrapt.
Ik had deze poes al eens eerder in dezelfde omgeving met een muis in de bek gezien.
Je verwacht toch geen poes langs het Zwarteveldkanaal.
Ik heb er ooit ook wel eens een oranjekleurige poes gezien.
Nee, dan damherten.
Ze zijn regelmatig te zien, mannen en vrouwen gescheiden, meestal in groepen.
Ontspannen, volkomen op zijn gemak, vervolgde deze spitser zijn weg.
Ook ik heb pogingen gedaan om goudhaantjes te vereeuwigen.
Ik heb er talloze gezien, maar hier blijft het bij deze waarneming. 
Kuifeenden zie je het hele jaar door in de AWD.
Ik zou ze graag eens zien met pulletjes.
Reeën scoren altijd hoog bij mij.
Nieuwsgierig en tegelijkertijd waakzaam.
Zal ik haar in de zomer met een kalfje zien?
Een roodborstje, nu eens niet in close-up.
Aan het eind van een middag werd de lucht steeds donkerder.
Toen ik het damhert in deze entourage zag mocht hij op de foto.
Daarna ben ik er voorzichtig naartoe gelopen waarna ik de foto heb gemaakt waarmee ik begonnen ben. 
De eerste is dus geen crop.
Er bleek een hagelbui te passeren.
Schuilend onder de bladloze bomen kreeg ik daar een staartje van mee.
Omdat ik de contrasten zo mooi vind laat ik er nóg een zien.
Op een oever van het Noordoosterkanaal zag ik dit soort geleiachtige, min of meer transparante klodders liggen.
Heeft iemand enig idee wat dit zijn?
In de categorie waarnemingen valt deze gecropte foto van een ijsvogel.
Het licht viel verkeerd voor een mooiere foto.
Ik plaats hem toch omdat het mij niet vaak gebeurt dat ik een ijsvogel op de foto krijg.
Ik weet dat het veel mooier kan.
Ik ben meer tevreden met deze dodaars.
Ze zijn schuw en heel alert.
Ze zijn bij wijze van spreken al verdwenen als je aan een foto gaat denken.
Tot mijn verbazing bleef dit torenvalkje vrij lang zitten.
Het overkomt mij helaas niet zo vaak dat ik een roofvogel mooi op de foto kan krijgen.

En dan nu het klapstuk, nogmaals de klapekster.
In het gebied waar ik de klapekster al eerder had gezien zag ik hem weer.
Maar wat is hij moeilijk op de foto te krijgen.
Natuurlijk wil ik hem nog eens veel dichterbij zien, maar hier ben ik al heel tevreden mee.

donderdag 5 maart 2015

Wat een spetters!

In de AWD hebben we deze winter niet te klagen gehad over wilde zwanen. 
Met andere wintergasten hebben we het wat minder getroffen.
Met deze toegift laat ik nog een aantal beelden zien waarvan ik denk dat ze de moeite van het bekijken waard zijn.
Alle foto's zijn in de eerste helft van februari gemaakt.
Zo zien we ze graag, drijvend op rustig water.
Dit drietal deed alsof het sliep, maar ze volgden mij zo onopvallend mogelijk.
Een vierde zwaan dreef een paar meter verder.

Toen ik op een keer het infiltratiegebied was ingelopen zag ik dit tafereel:
Eén van de kinderen was "vroeg" wakker.
Dit gezin van twee ouders en zeven kinderen is voor regelmatige AWD bezoekers vermoedelijk wel bekend.
Ze vertoefden meestal in het infiltratiegebied.
Stuk voor stuk ontwaakten ze.
Even wat uitrekken en daarna .........
.... het water in.
Ze gingen liever een stukje zwemmen dan dat ze mij de kans gaven nog meer foto's te maken.
Dit drietal kwam ik tegen in het Zwarteveldkanaal.
Wat zijn ze wit!
Een grote groep, waarvan slechts een deel te zien is, vloog hoog over.

Op een andere dag kwam ik opnieuw langs het Rechte Schusterkanaal.
Deze schoonheden, zeer waarschijnlijk dezelfde die ik eerder min of meer slapend zag, genoten van de zon.
Oogjes dicht, snaveltjes toe. Kan het nog meer ontspannen?
In één van de kanaaltjes in de buurt van Dappere Kees (zo heet het echt, het heeft niets met mij te maken) trok deze wilde zwaan de aandacht.
Ze moest wel even aan mij wennen.
Onrustig zwom ze een aantal keren heen en weer terwijl ik op de oever lag.
Zoals het op de eerste foto beter te zien is, had ze een merkwaardige "deuk" in het verenpak op haar kop.
Ze kwam tot rust en rekte zich eens lekker uit.
Tijd om te eten.
Ze trappelde met haar poten op de ondiepe bodem waarbij ze heen en weer schommelde.
Hier had ze haar kop nog net boven water.
Ze stoorde zich niet meer aan mijn aanwezigheid.

Toen begon het gespetter.
Ze schudde steeds haar kop als ze iets van de bodem had gepakt.



Hiermee komt bijna een eind aan mijn beelden van de winter 2014-2015.
Wat er nog rest is een overzicht van de maand februari in de AWD met onverwachte ontmoetingen zoals bijvoorbeeld: