Het overzicht van de maand januari 2020 blijft beperkt tot slechts drie soorten en wel grote zaagbekken (zie boven), brilduikers en krooneenden.
Er was af en toe wel wat meer te zien maar dat leverde geen plaatjes op die ik hier wil laten zien.
Het loont
de moeite om de beelden in de vergroting te bekijken.
De lightbox
in Google werkt om een voor mij onduidelijke reden helaas niet.
Met Firefox
of Internet Explorer lukt het wel.
Brilduikers waren er nog steeds.
Ik heb voortdurend het gevoel dat het er vergeleken met vorig jaar veel minder waren.In het overzicht van december heb ik ze ook al opgenomen.
Ik vind het mooie vogels die het je niet makkelijk maken om ze mooi te fotograferen.
In een kanaaltje trof ik een zestal grote zaagbekken.
Je moet geluk hebben dat ze niet alleen op beschaduwde plekken zwemmen, maar ook de zon opzoeken.
De kleuren kunnen dan tenslotte veel mooier uitkomen .
Zoals hierboven te zien is hebben zelfs grote zaagbekken ook wel eens jeuk.
De vrouwtjes gingen vooral hun eigen gang, de mannetjes verdroegen elkaar maar matig.
Na het poetsen kwamen ze even omhoog om met de vleugels te wapperen.
Deze pose vond ik wel aardig voor de afwisseling.
Zij dacht "Bekijk het maar, maken jullie je maar mooi en vooral druk.
Jullie moeten meer te bieden hebben" en zwom weg van de drukte.
Jullie moeten meer te bieden hebben" en zwom weg van de drukte.
En druk maakten de mannen zich.
Dit mannetje ging niet razendsnel achter het vrouwtje aan, maar werd weggejaagd door een jaloerse mededinger.
Dit mannetje ging niet razendsnel achter het vrouwtje aan, maar werd weggejaagd door een jaloerse mededinger.
Concurrenten moesten uiteraard weggejaagd worden en bovendien moesten de vrouwtjes geïmponeerd worden.
Er waren drie mannetjes en drie vrouwtjes, maar blijkbaar waren het nog niet drie paartjes.
Zij zocht de rust op.
Hij volgde na een tijdje.
Krooneenden (Netta rufina) kreeg ik op een mooie zonnige morgen goed in beeld.
Een grote groep had een rustige uithoek opgezocht, waarbij zoals zo vaak de mannetjes het meest opvielen.
De eenden hebben de gewoonte zich soms in het riet terug te trekken.
Dit tweetal was op weg.
Dit paartje had het zelfde plan.
Het aantal op het water kan dan na een tijdje sterk verminderd zijn,
waardoor je de indruk krijgt dat er maar weinig leven is op de plas.
Zonder aanwijsbare reden komen ze na een tijdje weer tevoorschijn.
Intussen was het mij gelukt een betere plek langs de oever te vinden waarbij ik een behoorlijk vrij zicht had op het water.
Zó wil je ze vanzelfsprekend graag zien.
Waar ze ook zwemmen, het zijn schitterende eenden.
Zo zie je ze niet vaak, ik in ieder geval niet.
Het is een mooie plaat om januari mee te besluiten.
