Macrofotografie of fotograferen met een macrolens?

In de vorige eeuw moest ik na het verlaten van de lagere school (tegenwoordig basisschool geheten) toelatingsexamen doen voor de HBS (Hogere Burger School, de voorloper van het huidige VWO).

Nu ik met een macrolens aan het experimenteren ben voelt het alsof ik een soort toelatingsexamen aan het doen ben om toegelaten te worden tot de brugklas van de opleiding macrofotografie.

Eerst oefenen in de tuin, liggend op plastic omdat het gras nog nat was van de veelvuldige regen. 

Dat was nieuw voor mij. 

Bovenstaande foto heb ik in de tuin gemaakt ( 1/100 sec, f/8, ISO 800: inderdaad, geen macro-instellingen).

's Middags naar de duinen.

Nee, geen macro-opname. Wel mooi licht.

Met een statief kon ik niets. In plaats van een rijstzak heb ik een zak met kersenpitten gebruikt, die we toevallig thuis hadden.
Het is toch wel lastig om een paddenstoeltje van hooguit 3 cm hoog te fotograferen, liggend op de grond.

Toch mijn genoegen vond ik drie vliegenzwammen, de eerste van dit jaar.

Dus weer plat op de grond. Er groeide daar wel veel mos. Na veelvuldige regen weet iedereen wel wat dat betekent. Het moderne materiaal van outdoorkleding droogt gelukkig snel.

Iedere macrofotograaf schiet in de lach als ik mijn instellingen bij deze foto noem:
1/800, f/9, ISO 800. 
Ik denk nog teveel vanuit de "normale" fotografie. Omdat ik niet meer had gedacht aan het gebruik van een zelfontspanner had ik gekozen voor een gevoelige ISO en een snelle tijd. Ik moet dus nog wel wennen aan macro-instellingen.

Het mocht de pret niet drukken, maar ik realiseer mij wel dat ik meer gefotografeerd heb met een macrolens dan dat ik met macrofotografie bezig was.

Behalve vochtige kleding kreeg ik ook wel een beetje last van mijn nek, want bij scherp stellen terwijl je ligt is wordt je nek toch wat vreemd belast.

Oefenmateriaal genoeg. In ieder geval kijk ik anders naar paddenstoelen. Bovendien petje af voor degenen die echt mooie macro's kunnen maken.

 Op een omgevallen berk groeide een flinke zwam.

 De andere kant zag er volkomen anders uit. 

Het deed mij denken aan roggen die ik in het zeeaquarium van Bergen aan Zee gezien heb.

Ze hebben een zeer onverwachte onderkant, die meestal naar de bodem is gekeerd.

 De variatie aan paddenstoelen en zwammen in de AWD is groot.

Op een trede van een  soort koffiewagen voor personeel streek tot mijn verrassing een dagpauwoog neer. In deze tijd van het jaar had ik die niet meer verwacht.
Overigens was dit geen macro-opname.

 Deze opname van de vruchten van de kardinaalsmuts gaat een beetje richting macro:

 monopod, 1/100, f/10, ISO 200

Dat geldt ook voor deze opname: monopod, 1/40, f/10, ISO 200

 Opnieuw een parasolzwam, een indrukwekkend groot exemplaar. 

Instellingen: monopod, 1/250, f/8. ISO 400

  Instellingen: monopod, 1/60, f/16. ISO 800

 Instellingen: monopod, 1/200, f/7,1, ISO 1600

Op een paar honderd meter voor uitgang De Zilk lag deze poes tussen de varens. 

Gekker moet het niet worden.

Ze geeuwde eens nadrukkelijk en was beslist niet van plan weg te gaan.

Ik hoop dat ik geen slaapverwekkend verhaal heb verteld.

Ik realiseer mij dat ik nu gefotografeerd heb met een macrolens, maar dat ik nog niet toegekomen ben aan macrofotografie. Voor het toelatingsexamen zal ik dan ook wel gezakt zijn.

Het is een eerste stap op een waarschijnlijk lange reis, maar als je genoeg interessante indrukken opdoet is het hoe dan ook de moeite waard. En .........., reizen doe ik graag.

AWD - Verveelt de herfst al?

Maandag 15 oktober jl. wilde ik in de AWD gaan uitzoeken of de tips die ik had gekregen om mijn foto's te verbeteren het gewenste resultaat opleverden.

Wat is er op dit moment dan een beter thema dan de herfst met de bronst, zwammen en paddenstoelen?

Het zat mij behoorlijk mee.

 Ik hoorde wel wat geburl toen ik in het bronstgebied aankwam, maar ik zag voornamelijk rustende herten.

Toch hoorde ik al gauw het geluid van op elkaar kletsende geweien. Even later zag ik een tweetal herten flink met elkaar in gevecht, maar wel vaak achter struiken of verscholen in een dalletje.

 Na een schermutseling liepen ze een stuk gelijk op. 

Ze deden net of ze elkaar niet zagen, maar uit hun ooghoeken hielden ze elkaar in de gaten.
Uit het niets gingen ze weer met elkaar in gevecht.

 Van een afstandje sloeg een aantal hindes dit titanengevecht gade.

 Dit herhaalde zich een keer of vijf.

 De uitdager werd vervolgens achterna gezeten door het plaatshert. 

Hij werd zo te zien begeleid bij het gedwongen verlaten van het territorium.

Het plaatshert liep voortdurend met zijn tong een stukje uit zijn bek. 

Zo flemend kon hij de (on) gewenste geuren beter opvangen dan alleen via zijn neus.

 Het plaatshert bleef triomfantelijk achter, afwisselend flemend en burlend.

De uitdager vertrok al burlend.

 Dit hert werd achterna gezeten door een plaatshert. Ik weet niet of er een gevecht aan vooraf gegaan was.

De bronst was voor dit hert blijkbaar uitputtend geweest.

Uitdager of plaatshert?  Ik weet het niet, maar indrukwekkend is hij wel.

 
Bij de herfst horen zwammen, paddenstoelen en mossen.

Een mooie gelegenheid om tussen de bedrijven door wat te oefenen met mijn nieuwe macrolens.

Ik had al begrepen dat het niet meevalt om mooie macro's te maken.

Dat klopt ook, zeker als je een monopod gebruikt in plaats van een statief. Maar ook een monopod is soms onbruikbaar, en dan moet je een of andere list verzinnen.

 Gevechten zag ik niet meer, wel mooie herten.

Niet alleen de toeschouwers waren blij met het zonnetje.

Omdat de meeste herten die ik zag lekker in zonnetje lagen te rusten en bij te komen van de inspanningen, ben ik mij verder gaan richten op het oefenen met mijn macrolens.

De gele trilzwam (Tremella Mesenterica) groeit vooral in het voor-  en najaar op dood loofhout.

 Deze zwam hangt aan een stuk hout. 

Er zit een steel aan de bovenkant van de hoed, waarmee de zwam op het hout houvast krijgt en er zijn voedingsstoffen aan onttrekt.

Deze zwammen zijn heel algemeen in de AWD.

 Parasolzwammen heb ik al vaker laten zien, maar dit zijn de eerste foto's ervan die ik met de macrolens gemaakt heb.

Een zeer kenmerkend beeld van de herfst in de AWD.

Ik vind de laatste foto een mooie afsluiter van een ochtend in de AWD.

Zo smaakt de herfst naar meer, maar helaas moeten we af en toe accepteren dat het ook heel erg regenachtig kan zijn. Het hoort erbij.

Voor mijn gevoel hebben de tips van René en Loes een verbetering opgeleverd. 

Ik ben benieuwd of mijn mening gedeeld wordt.