Zwerven in de AWD levert in deze tijd regelmatig aantrekkelijke ontmoetingen op.
Er vloog bijvoorbeeld een keer een roerdomp onverwacht uit het riet op. Hij verdween aan de andere kant van het kanaal in het riet. Hij was er nog wel te zien, maar was teveel verscholen in het riet.
Volgende keer beter.
Ik zag op een gegeven moment wel een groep van zo'n 20 krooneenden.
Wat is het verschil tussen mannetjes en vrouwtjes groot.
Ook al zijn ze onder alle omstandigheden mooi gekleurd, het is toch wel jammer als het zonnetje ontbreekt.
Het lijkt dat dit mannetje een veel grotere kop heeft dan gebruikelijk.
Kijk ook maar bij de volgende plaat:
Ze verschillen toch wel duidelijk van elkaar.
Krooneenden zijn meestal wat schuw als ze je opmerken, maar als je rustig aan de waterkant gaat zitten voelen ze zich na een tijdje toch wat vrijer.
Deze blauwe reiger zat een tijdje langs de oever van een kanaaltje maar zocht daarna een boomtop op om wat beter uitzicht over de omgeving te krijgen.
Ook de brilduikers zijn intussen gearriveerd.
Ze blijven nog wel wat op afstand, maar dat zal na enkele weken wel wat veranderen.
Er waren daar ook een paar nonnetjes maar die stonden niet mooi genoeg op de foto naar mijn zin.
De meeste futen hebben nu hun winterkleed.
Lekker dobberen in het zonnetje maakt wat slaperig.
Kuifeendjes horen bij de vaste inventaris van de AWD.
Ze zijn vaak in gezelschap van tafeleenden.
Zaagbekken kan je nu overal verwachten. Op de een of andere manier is het nog niet gelukt mooie foto's van de vrouwtjes te maken. Ze blijven nog wat teveel op afstand.
Deze man laat zich eens in volle glorie zien. Jammer dat zijn oog op deze foto niet te zien is.
Het is geen verrassing als je aalscholvers in de AWD ziet: vissend, de vleugels drogend of overvliegend.
Het is altijd een mooi gezicht als ze uit het water proberen op te vliegen.
Om al deze foto's te kunnen laten zien heb ik twee wandelingen in de AWD gemaakt. Daarbij heb ik nog wel meer gezien, maar de bijbehorende foto's komen wellicht in een volgend bericht.
