Tapuiten (Oenanthe oenanthe, wheatear) zijn vogels die onder andere in duingebieden en rotsachtige gebieden voorkomen.
Ik had ze een keer in de Amsterdamse waterleidingduinen gezien en wilde ze graag eens mooi op de foto zetten.
De eerste foto is van het vrouwtje. Hier is een plaat van het mannetje.
Als je ze een tijdje observeert herken je een bepaald patroon in hun gedragingen.
De meesten van jullie zullen dit ongetwijfeld ook ervaren hebben.
Ik ben een paar keer naar het gebied geweest waar ik ze gezien had.
De omstandigheden waren wisselend .
De omstandigheden waren wisselend .
Op de grond zoeken ze vooral naar insecten.
Af en toe zochten ze een geschikte tak om wat meer zicht op de omgeving te krijgen.
Het is natuurlijk het mooist als ze vrij zitten. Het hoeft dan niet per se heel dichtbij te zijn.
Terwijl mijn aandacht vooral gericht was op de tapuit werd ik toch afgeleid door roodborsttapuiten (Saxicola rubicola, stonechat).
Het vrouwtje hield zich meestal zo veel mogelijk schuil, zoals hier is te zien.
Het mannetje daarentegen zocht steeds opvallende plekken op,
waar hij niet alleen goed zicht op de omgeving had maar ook goed te zien was.
Het vrouwtje gaf zich niet verder bloot dan hierboven te zien is.
Haar partner wilde wel gezien worden.
Hij maakte steeds een wat opgewonden geluid als hij vond dat ik ergens was wat hem niet beviel.
Als ik wat dichterbij kwam vloog hij steeds een stukje weg,
ongetwijfeld met de bedoeling om mij weg te lokken.
Terug naar de tapuiten:
Terwijl mijn aandacht vooral gericht was op de tapuit werd ik toch afgeleid door roodborsttapuiten (Saxicola rubicola, stonechat).
waar hij niet alleen goed zicht op de omgeving had maar ook goed te zien was.
Hij maakte steeds een wat opgewonden geluid als hij vond dat ik ergens was wat hem niet beviel.
Als ik wat dichterbij kwam vloog hij steeds een stukje weg,
ongetwijfeld met de bedoeling om mij weg te lokken.
Terug naar de tapuiten:
Ik ging vaak plat op de grond liggen of tijgeren naar een geschikte plek.
Je krijgt dan wel de kans om mooie platen te maken, zoals hier van het vrouwtje met een rups of larve.
Tapuiten nestelen in verlaten konijnenholen of in rotsspleten.
In Nederland loopt hun aantal achteruit,
waardoor ze als bedreigd op de Nederlandse rode lijst zijn komen te staan.
In april/mei is de tapuit een veel voorkomende trekvogel,
die na een tijd overwinteren in Afrika zich weer over Europa verspreidt.
In Nederland is het een schaarse broedvogel.
Ik weet nog niet of de tapuiten die ik gezien heb trekvogels zijn of niet.
In ieder geval heb ik tijdens meerdere bezoeken steeds ongeveer het zelfde aantal gezien.
De vogels hebben een lengte van ca. 15 cm, bij een spanwijdte van 26-32 cm.
Als ze je min of meer geaccepteerd hebben, of je niet gezien hebben, zijn ze redelijk te benaderen.
Tapuiten houden van open terrein.
Een voordeel daarvan is natuurlijk dat je genoeg kansen krijgt om ze zonder hinderlijke obstakels te fotograferen.
Als ze opvliegen zie je altijd de duidelijk herkenbare witte stuitvlek.
Ik ben benieuwd of ze daadwerkelijk gaan nestelen en of er later in het jaar jonge tapuiten te zien zullen zijn.
Ik wil bij deze iedereen bedanken die op mijn vorige berichten heeft gereageerd.
De volgende keer staat deze vogel in de schijnwerper:
Ik wil bij deze iedereen bedanken die op mijn vorige berichten heeft gereageerd.
De volgende keer staat deze vogel in de schijnwerper:
