Kwartet

De zomermaanden zijn bij uitstek geschikt om je met gevleugelde dieren bezig te houden.

 Deze keer geen vlinders, libellen of allerlei zoemende insecten. 

Nee, vogels zijn aan de beurt. 

Nummer een.

De eerste soort, een putter, zag ik vanuit een kamer op de eerste verdieping van ons huis.

Putters komen aan het eind van deze post terug.

Nummer twee is een grote lijster.

Deze grote lijster zag ik toen ik na een ochtendje vlinders zoeken even een drinkpauze nam op een bankje. 

Er waren een stuk of drie lijsters, waarvan deze redelijk dichtbij kwam.

Ik zie ze niet vaak, dus het was een mooie aanvulling op een ochtend vol kolibrievlinders.

Nummer drie.

Een andere verrassing was deze jonge buizerd, die op een warme dag plotseling tamelijk dichtbij mij in een boom landde.

 

Even later begon hij zelfs te mantelen, waarbij ik overigens geen spoor van een prooi heb kunnen ontdekken.

Hij vloog weer op naar een paal van de omheining.

Hij trok zich niets van mij aan, want ik kon rustig een stukje lopen om een andere positie te kiezen.

Het was tijd voor het ochtendtoilet, een uitgebreide poetsbeurt.

Af en toe keek hij eens rond, heel alert, alsof hij iets gehoord had wat mij niet opgevallen was.

Hij keek ook mij eens aan, alsof hij niet goed wist wat hij met mij aan moest. 

Blijkbaar werd ik getaxeerd als gevaarloos, want hij ging op zijn gemak verder met het opknappen van zijn verenpakket.

Wellicht een paar beelden te veel, 

maar dat krijg je snel als je zo'n goede kans krijgt om een buizerd van redelijk dichtbij te bekijken.

Zo zag de vogel er even een stuk vervaarlijker uit, maar hij ging daarna weer verder met zijn toilet.

Ik kreeg meer kansen om hem te bekijken dan ik verwacht had. 

Al met al was hij zeker een half uur bezig.

Het overkomt mij niet vaak dat ik een luxeprobleem heb.

Deze morgen kon ik echter kiezen tussen deze buizerd en kolibrievlinders die in het slangenkruid om mij heen rondvlogen.

De kolibrievlinders hebben overigens ook genoeg aandacht gekregen, voor en na deze sessie met de buizerd.

Zo, de klus zit erop.

Piekfijn opgeknapt kon hij weer voor de dag komen.

Hij vond het hierna mooi geweest en vloog geruisloos het bos in.

Nummer vier.

Tijdens een duinwandeling met mijn vrouw kwamen we langs een paar vogelaars die door een kijker ergens naar keken wat ik nog niet gezien had.

Ze zagen een grauwe klauwier, een vogel die ik nog niet eerder in de AWD had gezien.

Ze waren zo vriendelijk om mij even door een kijker te laten kijken.

Ik had geen fotoapparatuur bij mij, dus ik moest een keer terugkomen - nu met camera - in de hoop dat hij er nog was.

Ik had geluk.

Nadat ik hem een paar keer wel had gezien, maar wat te ver bij mij vandaan,

vloog hij naar een boom die wat dichterbij mij stond.

Vanaf een tak waar hij niet mooi in beeld zat dook hij plotseling naar beneden en landde in het gras. 

Vrijwel direct vloog hij weer de boom in, maar ik kon niet zien of hij wat gevangen had.

Hij bleef nog een tijdje in die boom zitten maar vloog daarna weg.

Ik was weer een nieuwe soort in de AWD rijker.

Het kwartet is inmiddels compleet, maar de putter krijgt nog wat meer aandacht:

Deze putter zat hier vol overgave te zingen.

Poseren in een van de coniferen deden ze graag.

Ik weet niet hoeveel er precies waren, maar ik schat een stuk of vijf.

Ik had niet verwacht dat zij met allerlei nestmateriaal bezig zouden zijn, 

maar dat deden ze wel.

Bovendien veel variatie.

Met een snavel vol verdwenen ze in de conifeer.

Van nestelen is hier niets gekomen.

Dat verbaasde mij niet, maar wat ze dan met het nestmateriaal gedaan hebben is mij een raadsel.

Ze waren hier eind juni, een dag of drie, waarna ze spoorloos verdwenen.

Omdat ze zo mooi wilden poseren laat ik daar nog twee platen van zien.

Het was lang geleden dat we putters in de tuin hadden, maar ik hoop ze natuurlijk vaker te zien.