IJsland : water en vuur

Vulkanisme is een hot item op IJsland. 

Er is een bijna voortdurende dreiging van uitbarstende vulkanen. 

Er worden regelmatig aardbevingen gevoeld. Uit de grond ontsnapt op veel plaatsen stoom. 

De geothermische energie wordt waar mogelijk benut voor warmwaterbaden, 

maar ook voor verwarming van kassen en woningen en bovendien voor het opwekken van elektriciteit.

In deze aflevering richt ik de aandacht afwisselend op water, in de vorm van watervallen, en op vulkanisme in het algemeen
(als vervolg op mijn bericht "vulkanisme") .

De eerste foto hoort bij het bijzondere gebied Namaskard, dat een opvallende schoonheid heeft.

Maar eerst enkele watervallen:

Wie het blog van Gonnie ( gonnievandeschans.blogspot.nl ) volgt zal deze waterval misschien wel herkennen.
Het is Gullfoss, een bijzonder fraaie waterval die bij de Gouden Driehoek behoort.
Het lijkt misschien dat de foto niet scherp is, maar dat komt door de nevel die boven de waterval hing.

Hoe imposant de waterval is wordt wel duidelijk als je de mensen rechts onder vergelijkt met de waterval.

Een kleinere waterval, eigenlijk een tweeling waterval, is Hjálparfoss.
Deze waterval wordt minder vaak bezocht, terwijl hij niet ver van Gullfoss ligt.

Seljalandsfoss ligt niet ver van de vulkaan Eyjafjallajökull, die in 2010 uitbarstte.

De liefhebbers kunnen achter de waterval langs lopen en geheel gratis kletsnat worden door het stuivende water.

Hier dezelfde waterval, vanuit een ander standpunt.

Weer terug naar het vulkanisme in de vorm van het gebied Leirhnjúkur:

Blauw-wit water, omlijst door roodachtig gesteente, in een onaards landschap

Er zijn bijzondere patronen ontstaan.

Wat zal het spectaculair zijn om een vulkaanuitbarsting van dichtbij, maar op veilige afstand, te kunnen zien.

Het lijkt alsof er een grote hoop as ligt na te gloeien, waarbij je ook nog damp van het gesteente omhoog ziet komen.

Gestolde lava, omhoog kringelende damp, af en toe een doordringende geur van rotte eieren en gesteente dat warmte uitstraalt.

Tijd voor wat afkoeling:

Vanuit de rivierbedding hadden we een mooi beeld van Skógafoss. Helaas was het een sombere, regenachtige dag.

Svartifoss had weer als bijzonderheid de basaltpijpen, waarlangs het water omlaag viel.

Öxital is een schilderachtig dal in het oosten van IJsland.
Het water denderde omlaag en viel in een blauw gekleurde waterpoel.

Nog even een mooi IJslands woord: Kolugljúfur.
Een waterval die ten onrechte nauwelijks door IJslanders en toeristen bezocht wordt.

Godafoss hoort bij de mooiste watervallen van IJsland. Een toeristische attractie dus.

En wat te denken van Sellfoss, vlakbij de nog grotere Dettifoss gelegen.
Van alle kanten stortte het water omlaag, het indrukwekkendst op de plek waar zich de meeste nevel ontwikkelde.

Dit is een deel van Dettifoss.
Onvoorstelbaar hoeveel water zich in korte tijd verplaatste.

En hoe blij kan je zijn als er volkomen onverwacht toch nog een prachtige regenboog ontstaat.

Tot besluit nog enkele beelden van Namaskard, dat bekend staat om zijn dampende modderpoelen en
 dampende fumatoren (gaten of hopen steen waaruit stoom ontsnapt).

Een borrelende modderpoel. Prachtig en kleurrijk.
Je moest wel de goede plek ten opzichte van de wind kiezen, want het stonk er soms onvoorstelbaar.

Nog een andere poel, voortdurend borrelend.

Het zat nu mee dat het schitterend weer was.

En wat denk je hierbij?
De Doemberg, bekend van The Lord of the Rings? Of toch beelden van de Game of Thrones?
Opnamen voor deze laatste film zijn ook op IJsland gemaakt, onder andere op gletsjerijs.
Het oogt spookachtig, onwerkelijk, alsof je niet op aarde bent.

Maar hoe kleurrijk kan het bij de juiste lichtinval ook zijn.
Roodachtig gesteente, zwavelafzettingen, blauwzwarte modderpoelen, blauwe luchten.
Schitterend.

Met deze dampende hoop stenen sluit ik af.
Ik heb er soms ademloos naar gekeken. Dat kwam ten dele omdat ik het zo mooi vond,
maar soms ook om te voorkomen dat ik het benauwd zou krijgen door de doordringende stank.

AWD - juli en augustus 2014

Mede omdat mijn vakantie dit jaar in juli viel dacht ik dat het een goed idee was om beide maanden te combineren.

Ik zou dan in ieder geval genoeg materiaal hebben. 

Het blijkt nu dat ik vooral in augustus toch nog zo veel foto's heb gemaakt dat het een hele klus was om niet verder te gaan dan
gemiddeld één foto per twee maanden. 

Wat ik niet gebruikt heb kan altijd nog op een ander moment op mijn blog komen.

De reeënbronst heb ik dit jaar gemist. De bovenstaande bok kwam ik in juli tegen. 

Hij zal zijn genen ongetwijfeld hebben doorgegeven.

In juli en augustus zijn libellen meestal erg actief. Deze oeverlibel wilde wel een keer voor mij poseren.

 

In juli bloeide zonnedauw. Ik heb ze voornamelijk nog in knop gezien.

Damherten hebben er geen moeite mee om over een kanaaltje te springen.

Ik stond net niet op de goede plaats om de breedte van het kanaaltje goed weer te geven.

Deze juffer was vlakbij de zonnedauw geland. 

Hoe ze heet weet ik niet.

Vlinders heb ik dit jaar minder gezien en gefotografeerd dan vorig jaar.

Dit koevinkje zat graag op distels.

Jonge damhertjes groeien snel.

Allerlei insecten kwamen op de bloemen af. Ik ben een leek wat betreft de namen.

Rond 7 uur 's morgens kwamen deze damherten hun dorst lessen, terwijl er nog damp boven het water hing.

Dit jonge mannetje keek belangstellend naar wat ik aan het doen was.

's Morgens heb je nog kans dat er insecten te zien zijn die bedekt zijn met condens.

Ze bewegen dan niet of nauwelijks.

Rond een uur of 8 's morgens was er op een grotendeels beschaduwde plek een aantal juffers te vinden die hoopten dat de zon snel door zou komen.

Op de draden van een spinnenweb kunnen mooie snoeren ontstaan.

Een interessant pakketje. Het lijken de resten, vooral vleugels, van een juffer te zijn.

 Heel teer en broos, bedekt met dauwdruppels.

Deze juffer is ten prooi gevallen aan een spin. Het levert wel een mooi plaatje op.

Blauwvleugelsprinkhanen zie je meestal pas als ze weg springen. 

Dan wordt ook duidelijk hoe ze aan hun naam komen.

Ook al is prikkeldraad niet de mooiste plek als rustplaats, je krijgt zo toch wel de kans om een mooi plaatje te schieten.

Deze  wespenspin is ook bedekt met condens, zoals in de vergroting beter te zien is.

Een andere wespenspin had een juffer te pakken.

De wespenspin mag later dit jaar nog een keer op mijn blog terugkomen.

Ik had gedacht dat het overzicht hierbij zou blijven. 

Op vrijdag 29 augustus ben ik echter nog een keer naar de AWD geweest met het volgend resultaat (kort samengevat):

Een flinke vliegenzwam, vergezeld door zijn kleine broertje.

 Zo ziet de kleine er heel anders uit.

Het is duidelijk dat het nazomer is. Je ziet steeds vaker paddenstoelen en zwammen.

Je kan bijvoorbeeld al zwavelzwammen tegenkomen.

Heel vaak vind je paddenstoelen en zwammen op omgevallen bomen. 

Zij zorgen er mede voor dat het hout langzaam maar zeker verteert. 

Dit kleine zwammetje of paddenstoeltje was hooguit 2 cm groot.

De drie bovenstaande zwammen groeiden op hetzelfde stuk hout.

Boomkikkers had ik een tijdje gemist. 

Dat werd op deze dag helemaal goedgemaakt.

Twee volwassen exemplaren zaten behoorlijk vrij op een tak van een braamstruik.

Maar je hoopt natuurlijk ook dat je een opvallend, bijzonder  plaatje kunt schieten..

Dat kwam er ook.

Als je er één op een braam ziet zitten ben je natuurlijk helemaal enthousiast.

Eindelijk, het heeft enkele jaren geduurd.