Op maandag 14 januari was de natuur een beetje wit en bevroren.
Aanvankelijk leek het een mooie zonnige dag te worden, maar al gauw kwam er bewolking opzetten.
Deze vos was aan het jagen in het verboden gebied tussen de Duizendmeterweg en Zandvoort.
Ik was benieuwd of ik mooie winterplaatjes zou kunnen maken.
En wat kwam ik als eerste tegen? Reeën, zelfs als ik er niet naar op zoek ben.
De reegeit koesterde zich in het zonlicht en hield mij tussen het grazen door in de gaten.
Ze liep rustig verder en verdween achter de duintoppen.
Vanaf de weg was de eerder genoemde vos goed te volgen.
Roodborstjes heb ik de laatste tijd veel gezien. Deze stond er tussen het afgemaaide riet het mooist bij.
Krakeenden zie ik niet zo vaak in blogs. In de vergroting wordt de tekening goed zichtbaar.
Tijd voor een nieuwe uitdaging: vliegende zaagbekken. Met ISO 1600 en sluitertijden van 1/1000 en 1/500 heb ik geprobeerd er wat moois van te maken. Ik ben benieuwd naar de reacties.
Deze mevrouw zaagbek hield het bij zwemmen, .............
....... net als "haar man".
Vlak bij ingang Panneland waren grote bonte spechten actief.
De omgeving van het hek ziet er nogal gehavend uit doordat de damherten veel boomschors hebben weggevreten. Vergeleken met andere delen van de AWD is het voedselprobleem hier dus veel groter.
Ook de boomklever was hier in de weer.
En zelfs de kleine boomkruiper zag ik daar.
Duidelijk een omgeving waar spechten en naaste familieleden zich thuis voelen.
Helaas ontbrak de zon ook op vrijdag 18 januari toen ik via ingang de Oase de AWD binnenging.
Het was rustig langs de kanaaltjes, maar er is altijd wel iets te zien.
Dit jonge damhertmannetje was nog niet zo lang geleden bezweken.
Nog geen spoor te zien van aanvreten door andere dieren.
De oorzaak? Misschien een darm- of andere infectie. Voedselgebrek kan het volgens mij niet geweest zijn, omdat er in de omgeving zo te zien genoeg te vinden was.
Langs de kanaaltjes zag ik veel roodborstjes, soms een gele kwikstaart en zoals hier een winterkoninkje.
Gele kwikstaarten zag ik ook op andere plaatsen regelmatig, .............
....... net als roodborstjes.
In het Zwartekanaal zwommen voornamelijk krakeenden, zoals het hier opvliegende exemplaar, zaagbekken, kuifeendjes, meerkoeten, enkele wilde zwanen en een (vrouwelijk) nonnetje.
Ook de brilduikers ontbraken niet.
Ze waren soms erg schuw en vlogen dan op .............
.......... om wat verderop weer te landen.
De reiger dacht er het zijne van, maar hij had het vooral koud.
Nu het blijft vriezen neemt de hoeveelheid open water af.
Noodgedwongen concentreren de vogels zich dan daar.
Aantrekkelijk voor ons, omdat we ze dan beter kunnen zien. Voor de dieren zijn het zwaardere tijden.
De reegeit ging in de sneeuw liggen en stond ook niet op toen ik wegging. 
