Vossen hebben een prachtige vacht, zeker in deze tijd van het jaar.
Ook al zijn ze soms erg aan mensen gewend geraakt, het blijft interessant om hun gedragingen te bekijken. Zeker als twee vossen elkaar ontmoeten.
Zolang je ze niet voert en wanneer je ze in alle rust kunt observeren kan ik daar echt van genieten.
Een groot deel van hun gedrag is dan toch wel natuurlijk.
Hier dus geen foto's van vossen die zich te goed doen aan hondenbrokken,
vleeswaren, stukken brood en wie weet wat nog meer.
vleeswaren, stukken brood en wie weet wat nog meer.
Deze vos kwam ik onverwacht tegen bij een kanaaltje.
Even later stond ze bij de waterkant.
Even de omgeving goed in de gaten houden, en dan .......
... de dorst lessen.
Het is goed te zien dat het smaakte.
Inmiddels was ook de moervos gekomen, die na een korte begroeting lekker in het zonnetje ging liggen.
De jonge vos besnuffelde haar teder en voorzichtig.
Plotseling trok er iets hun aandacht.
Het bleek niets bijzonders te zijn en de liefkozingen gingen verder.
Even later ging de jonge vos naast de moervos liggen.
In het warme zonnetje werd ze wel wat slaperig.
Bij het gapen kreeg ze een fraaie kromming in haar tong.
In het warme zonnetje werd ze wel wat slaperig.
Bij het gapen kreeg ze een fraaie kromming in haar tong.
Ze liet een prachtig gebit zien.
Maar wie heeft er de grootste bek?
De moervos kon er ook wat van.
Ze stond weer op en ging nog even wat drinken.
Haar, vermoedelijke, dochter nam er haar gemak van.
De moervos volgde al snel haar voorbeeld.
Dochter keek nog eens peinzend om zich heen.
Ze besloot toch maar op te staan en zich wat meer terug te trekken.
De moervos volgde haar voorbeeld.
Bedankt voor alle reacties op mijn vorige berichten.
Maar ik vind het wel prettiger als jullie mij Kees noemen i.p.v. Herman :)
Bedankt voor alle reacties op mijn vorige berichten.
Maar ik vind het wel prettiger als jullie mij Kees noemen i.p.v. Herman :)






































