zaterdag 31 december 2022

Jaaroverzicht 2022

2022, wat een jaar!
Er brak oorlog uit in Oekraïne, waardoor het leven ook in veel andere landen enorm beïnvloed werd.
Er ontstond door de oorlog naast menselijk lijden ook een energieprobleem in de vorm van stijgende prijzen voor elektra, gas en andere brandstoffen.
Er ontstond bovendien een voedselprobleem, zowel in Oekraïne als elders, omdat onder andere voorraden van Oekraïne die bedoeld waren voor de export het land niet uit konden.
De prijzen van talloze producten stegen door een tekort aan grondstoffen en stijgende energieprijzen tot een niet voor mogelijk gehouden hoogte.
We hadden al te maken met ingrijpende klimatologische veranderingen zoals bijvoorbeeld de stijgende gemiddelde temperatuur op aarde, smeltende ijskappen, ontbossing, 
overstromingen en droogte.

Het valt dan niet mee om optimistisch naar de toekomst te kijken.

In Nederland hebben we nog wel de luxe dat we ons in onze vrijetijd goed kunnen ontspannen, 
bijvoorbeeld door de natuur in te trekken.

Ik heb een jaaroverzicht gemaakt met een aantal voor mij memorabele momenten in 2022.

De startfoto reken ik niet tot een bepaalde maand, maar leek mij wel een geschikte binnenkomer.
De buizerd heb ik vanuit een vogelhut gefotografeerd.
Het is er nog niet van gekomen om er al meer van te laten zien, 
afgezien van de havik die later in dit overzicht voorkomt.


JANUARI
Van de wintergasten zorgden wilde zwanen voor prachtige momenten, 
maar de smaakmaker van januari was voor mij deze jonge grijze zeehond.
Mijn aandacht werd op de Zuidpier van IJmuiden getrokken door een blaffende hond.
Toen ik op die plek eens goed ging kijken zag ik de zeehond verscholen achter rotsblokken liggen.
Ik moest er wel wat voor klauteren maar het resultaat was absoluut de moeite waard.
De hond was inmiddels verder gerend.


FEBRUARI
Een bezoek aan een vogelhut in 't Gooi leverde mij deze plaat van een kuifmees op.
Mijn ervaringen in vogelhutten zijn weliswaar wisselend maar nooit teleurstellend.
 De AWD en de Zuidpier brachten mij in deze maand niets aantrekkelijks.


MAART

In maart was genoeg te zien in de AWD. 

Dit stilleven van een knobbelzwaan op een nagenoeg rimpelloos wateroppervlak vind ik een waardige vertegenwoordiger van deze maand maart. 


APRIL



In deze maand ben ik in een observatiehut in Noord-Brabant geweest, waarbij het vooral ging om haviken en buizerds.
Het was een schitterende ervaring waarbij we volledig aan onze trekken kwamen.
De startfoto is daar ook gemaakt.


Maar......... het was onmogelijk om het voor deze maand bij één plaat te laten.





In de Groene Jonker zag ik tot mijn grote verrassing twee parende knobbelzwanen.
Het was een indrukwekkend en voor mij uniek gezicht en daardoor móet ik er hier wel aandacht aan besteden. 









MEI




Ook mei zorgde voor een dilemma.
Met René ben ik een dag in Gruttoland geweest.
Het werd een onvergetelijke dag die mij een schat aan prachtige beelden heeft opgeleverd van vooral kluten, kemphanen en grutto's.
Het was één van de topmomenten van 2022.





Er was echter nog een tweede topmoment, 
nu in de AWD.  
De gekte bij een nest jonge vosjes was voorbij, waardoor ik helemaal alleen kon genieten van het ongedwongen gedrag van de welpjes.
Ze voelden zich helemaal op hun gemak, 
en ik ook. 
Van beide dagen heb ik al eerder het nodige laten zien.



JUNI

Een bezoek aan een kolonie zwarte sterns was zonder meer een bijzondere ervaring, 
maar ik ben niet tevreden over de kwaliteit van de bijbehorende foto's.

De AWD had veel te bieden.

 De bovenstaande plaat van een watersnuffel is mijn keuze geworden. 

Het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat ik graag juffers, libellen en zonnedauw op de plaat zet.


JULI


Juli is de maand van libellen en vlinders.
Ik heb lang zitten aarzelen of ik hier een plaat van een groene weide-uil zou laten zien, 
maar mijn keuze is toch gevallen op de bedauwde vuurlibel.


AUGUSTUS

In augustus ga ik ieder jaar op zoek naar spinnen, in het bijzonder naar tijgerspinnen.
Dit jaar heb ik verrassend veel cocons gevonden - meer dan 50 - en dat is nog meer dan in 2021.
Hieruit blijkt dat het in de AWD goed gaat met deze spinnen.
De combinatie van tijgerspin met cocon heb ik echter maar één keer gevonden.
Vandaar mijn keuze.


SEPTEMBER
 In september heb ik met mijn vrouw tijdens een vakantie in Overijssel een bezoek gebracht aan een van de hutten van Han Bouwmeester.
Het is er nog niet van gekomen om daar een post op mijn blog aan te wijden.
Deze bars kijkende gaai, die een flinke zwarte snor lijkt te hebben, vind ik hier wel passen.
Het is weer eens wat anders dan een plaat van opzij, waarbij zijn verenpak mooi te zien is.


OKTOBER
Voor deze maand moest ik kiezen tussen zwammetjes en de bronst.
Omdat zwammen in november aan bod komen was het uiteindelijk voor de hand liggend dat ik voor de bronst heb gekozen.
Mijn keuze is op deze plaat gevallen omdat dit hert heel erg zijn best deed om indruk op mij te maken, terwijl ik tamelijk dichtbij stond.
Na dit machtsvertoon ging hij iets verderop rustig liggen.


NOVEMBER







Voor mij was 2022 een heel goed paddenstoelenjaar, waarin ik een aantal bijzondere soorten heb gevonden.
Deze dooiergele mestzwam vond ik in een stuk grasland in Leyduin.
Ik had deze soort nog nooit gezien en vind hem opvallend genoeg om hem hier een plaats te gunnen.













Maar er was meer, zelfs zó veel dat ik het moeilijk vond om te kiezen.
Dit kleine rodekoolzwammetje, ook wel amethistzwam genoemd, stond op een zonnige morgen mooi te zijn in een bed van herfstbladeren, waardoor het nauwelijks opviel.






En dan was er nog een jonge grijze zeehond die ik bij de Zuidpier van IJmuiden zag. 
Omdat ik al een grijze zeehond in het overzicht heb opgenomen, 
moet hij nog even op zijn beurt wachten. 
Bovendien is variatie ook belangrijk en was het niet moeilijk om de zwammetjes voorrang te geven.


DECEMBER
Aan het eind van het jaar kregen we in het westen toch nog enkele dagen met min of meer winterse omstandigheden.
Het rietgors vrouwtje zocht op de berijpte grond naar voedsel en zorgde zo voor een echt winters panorama.



Aan het eind van het jaar wil ik iedereen bedanken voor het bezoeken van mijn blog.
Alle reacties stel ik zeer op prijs.
Het motiveert mij om ook in 2023 door te gaan met bloggen.

Ik wens iedereen toe dat 2023 een mooi jaar wordt 
waarin een deel van onze zorgen minder zal worden.


zaterdag 17 december 2022

Eindejaarsvogels

Het overkomt mij soms dat per ongeluk een camera-instelling iets is veranderd waardoor onverwachte beelden ontstaan. 
Dit overkwam mij toen ik futen zag die druk bezig waren om zichzelf op te knappen. 
Het was wat somber, mistig weer waardoor ik niet verbaasd was dat ik weinig kleur op mijn scherm zag.
Achteraf vond ik het niet erg omdat het een aantal bijzondere beelden opleverde,
waarvan ik mij afvroeg of ze in kleur beter zouden zijn geweest.

Hoe dan ook, het is waarschijnlijk wel een onverwacht begin van een overwegend kleurrijke serie over vogels in de AWD.

Iedere keer als ik langs het Zwarteveldkanaal loop zie ik daar dodaarsjes (Tachybaptus ruficollis),  
in totaal vaak wel een stuk of 20.
Zoals bekend valt het echter niet mee om daar fatsoenlijke plaatjes van te maken, 
omdat ze ontzettend oplettend en schuw zijn.
Krakeenden (Mareca strepera) zie je in de kanaaltjes van de AWD vrijwel altijd.
Deze vogels zijn wat minder schuw maar kunnen ogenschijnlijk zonder aanleiding toch plotseling opvliegen.
Kuifeenden (Aythya fuligula) horen bij de stamgasten.
Over het algemeen trekken ze zich niet veel van je aan als je je maar rustig gedraagt.
Het blijft voor mij een raadsel waarom ik er nog nooit een moeder kuifeend met pullen heb gezien.
Blauwe reigers (Ardea cinerea) zijn er heel algemeen.

Het is net als met damherten: 
"Je moet soms je best doen om ze niet te zien".

Het leek mij op een zonnige morgen een uitdaging om te proberen vliegbeelden te maken.
Er waren enkele reigers die elkaars aanwezigheid niet echt verdroegen, waardoor ze vaak opvlogen.
Dat kwam mij goed uit.
Ik had daardoor namelijk keuze genoeg uit een groot aantal beelden.
Met enige moeite heb ik hier een top 4 uit samengesteld.
Als het zonnig weer is kan je korte sluitertijden kiezen, waardoor de kans op scherpe platen natuurlijk groter is.
Krooneenden (Netta rufina) zijn inmiddels weer teruggekeerd uit de noordelijke landen.
Ze trekken zich graag terug in het riet, 
maar als je het treft drijven ze in grote groepen op het water en zie je ze naar voedsel duiken.
Grote zaagbekken (Mergus merganser) zijn er inmiddels ook weer mondjesmaat.
Deze eenling lijkt wel een soort verkenner, de rest volgt ongetwijfeld later als het kouder wordt.
Brilduikers heb ik intussen ook gezien, maar nog wel van een wat grotere afstand dan ik zou willen.
Een roodborstje (Erithacus rubecula) kan je het hele jaar door tegenkomen.
De kans is wel groot dat dit er een is die uit Scandinavië is afgezakt om de winter bij ons door te brengen.
Het aantal ganzen in de AWD is nog redelijk beperkt.
Soms zie je groepen grauwe ganzen en af en toe Grote Canadese ganzen (Branta canadensis).
Een tweetal was rustig aan het grazen op een oever van een kanaal en trok zich weinig van mij aan,
 zolang ik niet te dichtbij kwam.
Bij een aantal kanaaltjes heeft men de oevers een natuurlijker en grilliger verloop gegeven,
 waarbij men hoopt dat dit een goede invloed heeft op zowel de flora als de fauna.
Bij een van die aangepaste oevers bleken enkele ijsvogels (Alcedo atthis) hun favoriete visstekjes te hebben gekozen.
Er zit meestal wel water tussen de plek waar de vogels zitten en waar je zelf kunt komen.
Dit is daarom meer een waarnemingsplaatje van een vogel die je in de AWD niet zo makkelijk van dichterbij kunt fotograferen.
Roofvogels zoals torenvalken en buizerds zie je regelmatig, maar meestal van een afstand.
Als een torenvalk (Falco tinnunculus) vlakbij begint te bidden dan probeer je er natuurlijk een plaatje van te maken.
Met het resultaat was ik best tevreden.
Ik was in het infiltratiegebied op zoek naar wilde zwanen, maar die ontbraken vooralsnog. 
En nu nogmaals aandacht voor een fuut (Podiceps cristatus) die zeer uitgebreid met een poets- en wasbeurt bezig was.
Het was hoe dan ook spectaculair, maar ik moest wel even wennen aan deze beelden.
Ik laat er nog een paar zien:




Een badscène in kleur is echter ook wel interessant.
Een paartje knobbelzwanen (Cygnus olor) zorgde voor een indrukwekkende show, minstens een kwartier lang.
Ik heb ze uitgebreid gefotografeerd maar het gaat te ver om er hier een nog langere serie van te laten zien.
Ik heb ze nog nooit zo langdurig en intensief bezig gezien, 
waarbij ze zich zelfs omwentelden in het water waarbij de poten de lucht in staken.
Misschien laat ik nu toch teveel beelden zien maar ik vind ze mooi genoeg om mij niet te beperken.
Langzaam maar zeker verplaatste een van de zwanen zich in een richting waarbij ik steeds meer tegenlicht kreeg.
Het leverde mij op deze manier een hoeveelheid platen op die wat anders zijn dan gebruikelijk.
Nog eentje dan.
Het zijn de optimale momenten in de natuur waarbij je zo'n voorstelling voorgeschoteld krijgt, 
terwijl je op een windstille, zonnige morgen langs het water op je gemak kunt zitten kijken.
En dan te bedenken dat het eerder op diezelfde morgen bij de futen nog grauw en mistig was.
Wilde zwanen waren er toen nog steeds niet, 
hoewel ze wel ergens in de buurt zouden moeten zijn.
Maar op 6 december waren ze er, een drietal.
Ik zag ze nu nog van een tamelijk grote afstand, maar het begin is er.
Ik heb goede hoop dat ze na enkele weken meer vertrouwd zijn met deze omgeving 
en dat er mooiere platen van gemaakt kunnen worden.